دا جین یا شو پوئر

دا جین یا (大金芽, Dà Jīn Yá) – «جوانه‌های طلایی بزرگ» – یک درجه تجاری از شو پوئر است که بر اساس ویژگی ظاهری: جوانه‌های درشت و گوشتی، با پوشش انبوهی از کرک‌های طلایی-نارنجی (金毫, jīn háo) دسته‌بندی می‌شود. اگر گونگ تینگ (宫廷) ریزترین بخش پس از الک کردن باشد، دا جین یا بخشی است که بر اساس اندازه و میزان کرک جدا می‌شود: بزرگترین و «طلایی‌ترین» جوانه‌ها و شاخه‌های جوان با ۱–۲ برگ بازنشده. هر دو از درجات حاصل از جوانه‌های شو پوئر هستند، اما جایگاه متفاوتی دارند: گونگ تینگ «ریز، ظریف و تمیز» است؛ دا جین یا «درشت، تماشایی و شکلاتی».

همانند گونگ تینگ، دا جین یا نامی تاریخی نیست: این یک اصطلاح بازاریابی است که در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای بخش پریمیوم شو پوئر شکل گرفت. استاندارد T/MHC 003-2020 «大金芽» را به عنوان یک درجه رسمی تعریف نمی‌کند؛ این بیشتر یک زیرمجموعه تجاری است که از نظر لطافت ماده خام جایی میان «宫廷» و «特级» قرار می‌گیرد، اما از نظر جلوه بصری از هر دو برتر است.

1. طبقه‌بندی و خاستگاه:

نوع: چای تخمیر شده (هی چا، 黑茶). شو پوئر (熟普洱, Shú Pǔ’ěr) – «آماده»، که تخمیر میکروبی تسریع شده (渥堆, wò duī) را پشت سر گذاشته است.
رده: یک درجه تجاری از شو پوئر بر پایه جوانه. برخلاف «宫廷» و «特级»، در استاندارد T/MHC 003-2020 به عنوان یک سطح جداگانه رسمیت ندارد، اما تولیدکنندگان و فروشندگان به طور گسترده از آن برای مشخص کردن محموله‌هایی که بخش عمده آن را جوانه‌های درشت طلایی تشکیل می‌دهد، استفاده می‌کنند. از نظر لطافت ماده خام – میان «宫廷» (ریزترین) و «特级/一级» (برگ‌های بزرگتر) قرار می‌گیرد.
خاستگاه: چین، استان یون‌نان (云南省). مناطق اصلی: منگ‌های (勐海)، لین‌تسانگ (临沧)، پوئر (普洱)، جینگ‌هونگ (景洪). ماده خام با جوانه‌های درشت و پُرکرک – اغلب از مناطق لین‌تسانگ و فنگ‌چینگ (凤庆) می‌آید، جایی که رقم فنگ‌چینگ دایه‌جونگ (凤庆大叶种) شاخه‌هایی به‌ویژه گوشتی و کرک‌دار تولید می‌کند.

2. تاریخچه و اهمیت فرهنگی:

تاریخچه:

مانند تمام شو پوئرها، دا جین یا وجود خود را مدیون فناوری وُ دوی (渥堆، توده‌سازی مرطوب) است که در سال ۱۹۷۳ در کارخانه چای کونمینگ توسط گروهی به رهبری وو چی‌یینگ (吴启英)، زُو بینگ‌لیانگ (邹炳良) از کارخانه منگ‌های و چن پِی‌ژن (陈佩仁) توسعه یافت. تاریخچه مفصل ابداع شو پوئر در مقاله «گونگ تینگ پوئر» آمده است.

تفکیک «大金芽» به عنوان یک محصول تجاری مستقل در اوایل دهه ۲۰۰۰ اتفاق افتاد، زمانی که بازار شو پوئر از تولید انبوه به تولید متمایز تغییر جهت داد: تولیدکنندگان شروع به عرضه نه فقط «شو پوئر»، بلکه درجات و انواع بصری مشخصی کردند – «宫廷» (جوانه‌های ریز)، «金芽» و «大金芽» (جوانه‌های طلایی درشت)، «老茶头» (کلوخه‌ها) و غیره. «大金芽» به یکی از جذاب‌ترین محصولات از نظر بصری تبدیل شد: انبوه جوانه‌های درشت، طلایی روشن و کرک‌دار هم در ویترین و هم در فنجان تأثیر قدرتمندی بر جای می‌گذارد. افزایش محبوبیت دا جین یا با «رونق پوئر» سال‌های ۲۰۰۵–۲۰۰۷ هم‌زمان شد، هنگامی که قیمت چای‌های یون‌نان ده‌ها برابر جهش کرد و مصرف‌کنندگان شروع به شناخت درجات و زیرمجموعه‌ها کردند.

جالب است که واژه «金芽» (جوانه‌های طلایی) بسیار قدیمی‌تر از شو پوئر است: در دوران تانگ و سونگ، «金芽» به بهترین جوانه‌های بهاری اشاره داشت که به دربار امپراتوری تقدیم می‌شد. در زمینه شو پوئر، این یک اشاره بازاریابی به ارزش تاریخی «امپراتوری» ماده خام جوانه‌ای است.

نام: 大 (Dà) – «بزرگ، درشت»؛ 金 (Jīn) – «طلا، طلایی»؛ 芽 (Yá) – «جوانه، غنچه». تأکید بر اندازه (大 – «بزرگ»، برخلاف جوانه‌های ریز گونگ تینگ) و رنگ (金 – «طلایی» – کرک انبوه نارنجی-طلایی روی جوانه‌ها که پس از تخمیر حفظ می‌شود).
اهمیت فرهنگی: دا جین یا شو پوئری «ویترینی» است: ظاهر تماشایی آن، انتخاب محبوبی برای هدیه و معرفی چای می‌سازد. برخلاف گونگ تینگ، که ارزشش در لطافت «ناپیدا» است، ارزش دا جین یا در زیبایی «پیدا» نهفته است: نادیده گرفتن جوانه‌های درشت طلایی غیرممکن است.

3. توصیف گیاه‌شناسی و ماده خام:

رقم / کولتیوار: یون‌نان دایه جونگ (云南大叶种) – Camellia sinensis var. assamica. برای دا جین یا، کولتیوارهایی با جوانه‌های به‌ویژه درشت، گوشتی و کرک طلایی فراوان ترجیح داده می‌شوند: فنگ‌چینگ دایه‌جیا (凤庆大叶种) – پیشرو از نظر «میزان کرک» و اندازه جوانه؛ منگ‌کو دایه‌جیا (勐库大叶种)؛ منگ‌های دایه‌جیا (勐海大叶种). جوانه‌های فنگ‌چینگ دایه‌جیا از بزرگترین جوانه‌ها در میان کولتیوارهای یون‌نان هستند، با کرک طلایی-نارنجی که حتی پس از ۴۵–۶۰ روز تخمیر حفظ می‌شود.
برداشت: بهاره باارزش‌ترین است: جوانه‌ها حداکثر گوشتی و کرک‌دار هستند. استاندارد – یک جوانه یا یک جوانه + یک تا دو برگ بازنشده (一芽一二叶初展). تفاوت کلیدی با گونگ تینگ: برای دا جین یا، بزرگترین شاخه‌ها برگزیده می‌شوند، در حالی که برای گونگ تینگ – ریزترین ها.
الک کردن: مانند گونگ تینگ، دا جین یا یک درجه حاصل از الک است: پس از تخمیر، از کل توده شو پوئر آماده جدا می‌شود. اما معیار انتخاب متفاوت است: نه ریزی، بلکه اندازه + میزان کرک. بازده نیز محدود است: بیش از ۱۰–۱۵٪ از یک محموله (جوانه‌های درشت، سالم و کرک‌دار بخش عمده توده را تشکیل نمی‌دهند).

4. تروآر و ویژگی‌های کشت:

مناطق: لین‌تسانگ (临沧) و فنگ‌چینگ (凤庆) – منابع ترجیحی ماده خام برای دا جین یا به لطف کولتیوار فنگ‌چینگ دایه‌جیا با جوانه‌های درشت و کرک‌دار آن. فنگ‌چینگ یکی از قدیمی‌ترین شهرستان‌های چای‌کاری یون‌نان است: در اینجا «جین‌شیو چا زومو» (锦绣茶祖母, Jǐnxiù Chá Zǔmǔ, «مادربزرگ چای [از] جین‌شیو») – کهن‌ترین درخت چای کشت شده جهان می‌روید (سن آن حدود ۳۲۰۰ سال تخمین زده می‌شود). فنگ‌چینگ زادگاه «دیان‌هونگ» (滇红, چای قرمز یون‌نان) نیز هست: در سال ۱۹۳۸، فنگ شائوچیو (冯绍裘) نخستین چای قرمز یون‌نان را از ارقام محلی برگ‌درشت خلق کرد. «سرنوک‌های طلایی» فنگ‌چینگ مشخصه اصلی هم دیان‌هونگ و هم دا جین یا است. منگ‌های – برای تخمیر (کارخانه‌های دارای «کف زنده»). اغلب طرح زیر اجرا می‌شود: ماده خام از لین‌تسانگ / فنگ‌چینگ ← تخمیر در منگ‌های – ترکیب بهترین ماده خام با بهترین میکروبیوم.
ارتفاع: ۱۰۰۰–۲۰۰۰ متر. فنگ‌چینگ – عمدتاً ۱۵۰۰–۱۸۰۰ متر، که آمینواسیدها و ترکیبات عطری بالاتری به همراه دارد.
اقلیم: موسمی نیمه‌گرمسیری. فنگ‌چینگ: میانگین دمای سالانه ≈ ۱۶.۵°C، بارندگی ≈ ۱۴۰۰ میلی‌متر، رطوبت > ۷۵٪. لین‌تسانگ: ≈ ۱۷°C، ≈ ۱۲۰۰ میلی‌متر. هر دو منطقه دارای مه فراوان و تفاوت دمای قابل توجه شبانه‌روزی هستند.
خاک‌ها: لاتریتی قرمز-زرد (pH ۴.۵–۵.۵). خاک‌های فنگ‌چینگ بر بستر گرانیتی قرار دارند و سرشار از مواد معدنی (آهن، روی، منگنز) هستند که در «معدنی بودن» طعم نمود می‌یابد.
بوم‌شناسی: فنگ‌چینگ – زادگاه رقم «دیان‌هونگ» (滇红)، یکی از قدیمی‌ترین مناطق چای‌کاری استان. لین‌تسانگ – منطقه‌ای با بالاترین تراکم درختان کهنسال چای (古茶树) در یون‌نان.

5. فناوری تولید:

فناوری مشابه شو پوئر استاندارد است (برای جزئیات بیشتر، به مقاله «گونگ تینگ پوئر» مراجعه کنید). مراحل کلیدی:

مائوچا (晒青毛茶): تثبیت آنزیمی → مالش → خشک کردن آفتابی. برای دا جین یا – از ماده خام بهاره با جوانه‌های درشت.
توده‌سازی مرطوب (渥堆): ۴۵–۶۰ روز (کلاسیک) یا ۹۰–۱۲۰ روز (تخمیر آهسته). عوامل میکروبیولوژیک همان‌ها هستند: Aspergillus niger, Rhizopus, A. oryzae، مخمرها، باسیل‌ها. برای محموله‌های با بخش عمده ماده خام جوانه‌ای، توده‌ها معمولاً اندازه کوچک‌تری دارند (کمتر از ۱ تن) و زیرورو کردن بیشتر انجام می‌شود تا جوانه‌های ظریف «بیش از حد گرم» نشوند.
خشک کردن: تا رطوبت ≤۱۳٪.
الک کردن: مرحله کلیدی. از کل توده، جوانه‌های درشت، سالم و کرک‌دار با ۰–۲ برگ جدا می‌شوند. معیار – نه ریزی (مانند گونگ تینگ)، بلکه اندازه، سلامت و فراوانی کرک طلایی. انتخاب دستی الزامی است.
پرس کردن (اختیاری): اغلب، دا جین یا به صورت فله‌ای (散茶) فروخته می‌شود – تا خریدار «جوانه‌های طلایی» را ببیند. گاهی اوقات – به صورت توجای کوچک یا کیک‌های کوچک.

6. ویژگی‌های ارگانولپتیک:

ظاهر برگ خشک: جوانه‌های درشت، گوشتی، با پوشش انبوهی از کرک‌های طلایی-روشن یا نارنجی. رنگ – از شاه‌بلوطی طلایی تا قهوه‌ای تیره با «غبار یخ‌بندان» طلایی. از نظر بصری – تماشایی‌ترین درجه شو پوئر: انبوه «غنچه‌های طلایی» بزرگ تأثیر قدرتمندی ایجاد می‌کند.
عطر: «شیرین‌تر» و «میوه‌ای‌تر» از گونگ تینگ. نت‌های اصلی: شکلات (شکلات تلخ، پودر کاکائو)، میوه‌های خشک (خرما، آلوی خشک سیاه، برگه زردآلو)، عسل، کارامل. کمتر «خاکی» و «چوبی» – جوانه‌های درشت با محتوای آمینواسید بالا در طی تخمیر، ترکیبات فرّار بیشتری از گروه «شیرین» تولید می‌کنند (فورفورول، مالتول – محصولات واکنش میلارد). در بهترین نمونه‌ها – «خامه‌ای» ملایم (از لاکتون‌ها) و «وانیلی». هنگام خنک شدن دم‌آورده – پس‌زمینه‌ای «عسلی-آجیلی».
طعم: نرم، شیرین، «مخملی». بدنه سنگین‌تری نسبت به گونگ تینگ – جوانه‌های درشت مواد استخراجی بیشتری می‌دهند. بستر «شکلاتی» با رگه‌های میوه‌ای. «هویی گان» (回甘, شیرینی بازگشتی) مشخص. گسندگی کمینه. پس‌طعم – طولانی، شکلاتی-آجیلی، با پایانی «عسلی».
رنگ دم‌آورده: کهربایی تیره تا یاقوتی. شفاف، با درخشندگی روغنی خاص (油润). تن آن کمی «گرم‌تر» از گونگ تینگ است – به دلیل حجم بیشتر کرک که دم‌آورده را «طلایی» می‌کند.
تفاله چای: جوانه‌های درشت، سالم، گوشتی به رنگ شاه‌بلوطی طلایی. نرم و الاستیک. کرک طلایی به خوبی قابل مشاهده است.

7. ترکیب شیمیایی:

نیمرخ مشابه دیگر شو پوئرهای حاصل از ماده خام جوانه‌ای، اما با ظرایفی ناشی از اندازه بزرگتر جوانه‌ها:

تی‌آبراونین‌ها (茶褐素): ۸–۱۲٪ – رنگدانه اصلی. کمی کمتر از گونگ تینگ (۸–۱۴٪)، زیرا جوانه‌های درشت اندکی کمتر «عمیق» تخمیر می‌شوند.
پلی‌فنول‌ها: ≈ ۱۲–۱۸٪ – کمی بالاتر از گونگ تینگ (≈ ۱۰–۱۵٪) – جوانه‌های درشت پلی‌فنول بیشتری دارند.
گالیک اسید: افزایش یافته (محصول تخمیر).
آمینواسیدها: ≈ ۱.۵–۲٪ – کمی بالاتر از درجات ریزتر، زیرا جوانه‌های بهاره درشت L-تیانین بیشتری دارند.
کافئین: ≈ ۳.۵–۳.۸٪.
استاتین‌ها (لوواستاتین): وجود دارند – توسط میکروارگانیسم‌ها در طی تخمیر سنتز می‌شوند.
قندهای محلول و پکتین‌ها: افزایش یافته. جوانه‌های درشت با ۱–۲ برگ حاوی سلولز بیشتری هستند – بستر بیشتری برای هیدرولیز میکروبی به قندها و پکتین‌ها فراهم می‌کنند. از این رو، بدنه سنگین‌تر دم‌آورده.
عصاره‌آبی: ≥ ۳۰٪ طبق T/MHC 003-2020.

8. خواص مفید:

مشابه دیگر شو پوئرها (برای جزئیات بیشتر، به مقاله «گونگ تینگ پوئر» مراجعه کنید):

اثر کاهنده چربی خون: تی‌آبراونین‌ها + استاتین‌ها (لوواستاتین) – مکانیزم دوگانه کاهش کلسترول LDL. شو پوئر – تنها چای با استاتین‌های طبیعی.
گرم‌کننده: «طبع گرم» (温性) در طب سنتی چین. برای افراد با طبع «سرد»، در فصل خنک و پس از سرمازدگی توصیه می‌شود.
حمایت از گوارش: آنزیم‌های میکروبی (پکتیناز، سلولاز، لیپاز) به تجزیه چربی‌ها و پروتئین‌ها کمک می‌کنند. به طور سنتی – پس از غذای چرب و سنگین. به‌ویژه در گوانگ‌دونگ و هنگ‌کنگ به عنوان چای «بعد از ناهار» محبوب است.
محافظت آنتی‌اکسیدانی: گالیک اسید (پس از تخمیر افزایش یافته) + پلی‌فنول‌های باقی‌مانده + تی‌آبراونین‌ها – یک مجموعه آنتی‌اکسیدانی سه‌گانه. دا جین یا، با پلی‌فنول‌های کمی بالاتر (≈ ۱۲–۱۸٪ در مقابل ≈ ۱۰–۱۵٪ در گونگ تینگ)، ممکن است پتانسیل آنتی‌اکسیدانی اندکی قوی‌تر داشته باشد.
تونوس ملایم: کافئین (≈ ۳.۷٪) به شکل متصل به پکتین‌ها و تی‌آبراونین‌ها – تحریک تدریجی بدون «ضربه کافئینی».
توجه: دارو نیست. با معده خالی مصرف نشود (ممکن است مخاط را تحریک کند). ۵–۸ گرم در روز.

9. دم‌آوری:

دما: ۹۵–۱۰۰°C (آب جوش قوی).
مقدار: ۵–۷ گرم برای ۱۰۰–۱۵۰ میلی‌لیتر (سبک گونگ‌فو)؛ ۳–۴ گرم برای ۲۰۰ میلی‌لیتر (خانگی).
ظرف: قوری ای‌شینگ – ایده‌آل. گایوان – برای چشیدن. برای دا جین یا، قوری شیشه‌ای نیز خوب است – امکان تماشای جوانه‌های بزرگ طلایی را که در آب «می‌رقصند» فراهم می‌کند.
فرآیند (سبک گونگ‌فو): ۱. ظرف را گرم کنید. ۲. ۵–۷ گرم چای بریزید. ۳. آب‌کشی – ۱–۲ بار ریختن (۳–۵ ثانیه). ۴. دم‌آوری اول – ۱۰–۱۵ ثانیه. کمی طولانی‌تر از گونگ تینگ: جوانه‌های درشت آهسته‌تر استخراج می‌شوند. ۵. دم‌آوری‌های ۲–۵ – ۱۰–۲۰ ثانیه. ۶. دم‌آوری‌های ۶–۱۰ – +۱۰–۱۵ ثانیه. ۷. دا جین یا ۷–۱۰ دم‌آوری را تحمل می‌کند – بیش از گونگ تینگ (۵–۸) به دلیل ماده خام درشت‌تر.
ویژگی: برخلاف گونگ تینگ، دا جین یا نسبت به دم‌آوری طولانی «باگذشت‌تر» است: جوانه‌های درشت مواد استخراجی را آهسته‌تر آزاد می‌کنند، و حتی در دم‌آوری ۲۰ ثانیه‌ای نیز «خفه» نمی‌شود. اما برای حداکثر «شکلاتی بودن» بهتر است دم‌آوری‌ها کوتاه باشند. پس از ۵–۶ دم‌آوری می‌توان به جوشاندن (煮茶) روی آورد: جوانه‌های درشت جوشیدن را به خوبی تاب می‌آورند و شیرینی کاراملی عمیق خود را آشکار می‌کنند.
همراهی با غذا: دا جین یا یکی از معدود شو پوئرهایی است که می‌توان آن را به عنوان چای «دسر» توصیه کرد: نیمرخ شکلاتی-میوه‌ای آن با شکلات تلخ، آجیل، میوه‌های خشک و پنیرهای نرم به خوبی هماهنگ می‌شود. به طور سنتی – پس از یک ناهار سنگین.

10. نگهداری:

مشابه دیگر شو پوئرها:

دما: دمای اتاق (۱۵–۳۰°C). بدون نوسانات شدید.
رطوبت: ۴۰–۷۰٪. اگر خیلی خشک باشد – چای «خشک می‌شود»، بدنه را از دست می‌دهد؛ اگر خیلی مرطوب باشد – کپک می‌زند.
ظرف: سرامیک، مقوا، سفال. نه کاملاً دربسته – شو پوئر «نفس می‌کشد». دا جین یا اغلب برای زیبایی در شیشه‌های شفاف نگهداری می‌شود – این برای مدت کوتاه (۱–۲ ماه) قابل قبول است، اما برای نگهداری طولانی بهتر است از ظرف مات استفاده شود.
نور: از نور مستقیم خورشید دوری کنید. UV رنگدانه‌ها و کرک را تخریب می‌کند.
بوها: ایزوله کامل – جوانه‌های درشت کرک‌دار به‌ویژه به جذب بوها حساس‌اند.
مدت: نامحدود. جوان (۱–۲ سال – پس از محو شدن بوی «توده» (堆味))، رسیده (۳–۷ سال – تعادل بهینه «شکلاتی بودن» و «نرمی»)، کهنه (۱۰+ سال – حداکثر «مخملی بودن»).

11. قیمت و تقلبات:

دا جین یا – گران، اما اندکی در دسترس‌تر از گونگ تینگ. دلیل: بازده جوانه‌های درشت ۱۰–۱۵٪ از یک محموله است (در مقابل ۵–۱۰٪ در گونگ تینگ). نمونه جوان از باغچه‌های کشت‌شده (تای‌دی‌چا) – از ۴۰۰ یوان/۵۰۰ گرم؛ گو‌شو – از ۱۲۰۰ یوان؛ کهنه‌شده – از ۲۵۰۰ یوان.

چگونه از تقلبات دوری کنیم:
- جوانه‌های درشت، سالم با کرک طلایی انبوه. خرده‌های ریز بدون کرک – جایگزینی نامرغوب.
- عطر – «شکلاتی»، «میوه‌ای»، بدون نت‌های «ماهی» یا «کپک».
- دم‌آورده – شفاف، کهربایی-یاقوتی، با درخشش روغنی.
- تفاله چای – جوانه‌های درشت سالم، نه «آش» از قطعات ریز.
- جوانه‌های «رنگ‌آمیزی شده»: برخی تولیدکنندگان برای «طلایی» دیده شدن، چای قرمز (دیان‌هونگ) به شو پوئر اضافه می‌کنند. نشانه – درخشندگی غیرمعمول کرک + عطر «عسلی» که برای شو معمول نیست.

12. حقایق جالب:

**«طلایی» در برابر «درباری». ** گونگ تینگ (宫廷) و دا جین یا (大金芽) هر دو درجات حاصل از جوانه شو پوئر هستند، اما گزینش بر اساس معیارهای متضاد صورت می‌گیرد: گونگ تینگ – ریزترین جوانه‌ها؛ دا جین یا – درشت‌ترین جوانه‌ها. گونگ تینگ – «ابریشم»؛ دا جین یا – «مخمل».
**فنگ‌چینگ – زادگاه «طلا». ** کولتیوار فنگ‌چینگ دایه‌جیا (凤庆大叶种) – منبع اصلی ماده خام برای دا جین یا. همین رقم پایه دیان‌هونگ معروف (滇红, چای قرمز یون‌نان) است: دقیقاً «سرنوک‌های طلایی» فنگ‌چینگ بود که دیان‌هونگ را به یکی از چای‌های قرمز با جلوه بصری تماشایی در جهان تبدیل کرد. دا جین یا – «پژواک شو-پوئری» دیان‌هونگ.
**چای «ویترینی». ** دا جین یا یکی از معدود شو پوئرهایی است که با «چشم» خریداری می‌شود: انبوه جوانه‌های درشت طلایی تأثیر آنی می‌گذارد. در فروشگاه‌های چای چین، دا جین یا اغلب در شیشه‌های شفاف در ویترین قرار می‌گیرد – به عنوان «کارت ویزیت» مجموعه شو پوئر.
کرک پس از تخمیر. کرک طلایی (金毫) روی جوانه‌ها تریکوم‌ها (ریزموهای) پوشاننده شاخه‌های جوان هستند. در بیشتر چای‌ها، کرک در طی فرآوری از دست می‌رود؛ در شو پوئر – حتی پس از ۴۵–۶۰ روز تخمیر تا حدی حفظ می‌شود، و رنگ آن از نقره‌ای به طلایی-نارنجی تغییر می‌کند (اکسیداسیون پلی‌فنول‌ها در کرک). هرچه کرک روی چای آماده بیشتر باشد، ماده خام اولیه ظریف‌تر بوده است.
**«پوئر شکلاتی». ** دا جین یا بیش از دیگر شو پوئرها به عنوان «شکلاتی» توصیف می‌شود – نه به این دلیل که به آن کاکائو اضافه می‌شود، بلکه به این دلیل که جوانه‌های درشت با محتوای آمینواسید بالا در طی تخمیر محصولات واکنش میلارد را تشکیل می‌دهند که از نظر نیمرخ عطری به دانه‌های کاکائو نزدیک هستند.

13. مقایسه با سایر درجات و انواع شو پوئر:

گونگ تینگ (宫廷): ریزترین جوانه‌ها. طعم «تمیزتر»، «ظریف‌تر»، «ابریشمی‌تر». بدنه کمتر. ۵–۸ دم‌آوری. دا جین یا – درشت‌تر، «شکلاتی‌تر»، سنگین‌تر، ۷–۱۰ دم‌آوری.
ته‌جی (特级): جوانه‌ها + برگ‌های ریز. کرک کمتر از دا جین یا. نیمرخ «استاندارد»تر. دا جین یا – با جلوه بصری تماشایی‌تر، با کاراکتر «میوه‌ای»تر.
لائو چا تو (老茶头): محصولی کاملاً متفاوت – کلوخه‌های پکتینی. طعم بسیار سنگین و «آب‌گوشتی». دا جین یا – «مخملی»، «شکلاتی»، بدون «آب‌گوشتی بودن».
سوی یین زی (碎银子): دانه‌های صیقل‌خورده با عطر «برنج». رده‌ای دیگر. دا جین یا – جوانه‌های طبیعی سالم بدون فرآوری اضافی.
دیان‌هونگ جین یا (滇红金芽): چای قرمز از همان «جوانه‌های طلایی» فنگ‌چینگ. کاملاً تخمیر شده (در مقابل پس‌تخمیری برای دا جین یا). دیان‌هونگ – «عسلی»، «مالتی»؛ دا جین یا – «شکلاتی»، «خاکی».

در پایان:

دا جین یا شو پوئر – چایی که دو بار خریداری می‌شود: نخست با چشمان، سپس با زبان. جوانه‌های درشت طلایی که بر روی میز پخش شده‌اند، همچون تکه‌های طلای کوه‌های یون‌نان، نخستین تأثیر است، وعده‌ای بصری از کیفیت. دومین برخورد – در فنجان: بستر شکلاتی با رگه‌های میوه‌ای، بافتی مخملی، شیرینی بازگشتی طولانی و پایانی عسلی. دا جین یا رقیب گونگ تینگ نیست، بلکه «آیینه» آن است: آنجا که گونگ تینگ با ریزی و لطافت برتری می‌یابد، دا جین یا با درشتی و «عمق شکلاتی» به میدان می‌آید. هر دو قله‌های هرم شو پوئر هستند، اما به جهات مختلف می‌نگرند: یکی به درون (ظرافت ناپیدا)، دیگری به بیرون (زیبایی پیدا). «غنچه‌های طلایی» فنگ‌چینگ که ۴۵–۶۰ روز تخمیر را تاب آورده و کرک خود را حفظ کرده‌اند – گواهی بر این که لطافت می‌تواند استوار باشد.