new.thetea.app · sampling channel Encyclopedia · School · Atlas · Pu-erh · Equipment EN · RU · · · · FR · ES · AR · DE · JA · KO
+61 more
new.thetea.app Browse all →

home · article

چای قرمز

Hóngchá · 红茶

فناوری تولید چای قرمز شامل مراحل اصلی زیر است:

چای قرمز نوعی چای است که بر اساس طبقه‌بندی چینی با آنچه در کشورهای غربی به نام چای سیاه شناخته می‌شود، مطابقت دارد. این چای فرآیند کامل تخمیر (اکسیداسیون) را طی می‌کند که به برگ‌ها رنگ تیره مشخص، طعم و عطر غنی می‌بخشد.

۱. طبقه‌بندی و خاستگاه:

  • نوع: چای کاملاً تخمیر شده.
  • دسته‌بندی: یکی از شش دسته اصلی چای در طبقه‌بندی چینی (در کنار چای سبز، سفید، زرد، اولانگ و سیاه (هِی چا)).
  • خاستگاه: اعتقاد بر این است که چای قرمز نخستین بار در چین، در استان فوجیان (福建, Fújiàn)، در کوه‌های وویشان (武夷山, Wǔyí Shān)، در اواخر دودمان مینگ (اواسط قرن ۱۷) پدید آمد. بر پایه یک افسانه، این امر تصادفی رخ داد، هنگامی که به دلیل تأخیر در فرآوری، برگ‌های چای بیش از حد معمول اکسید شدند. با این حال، اخیراً شواهد بیشتری نشان می‌دهد که چای قرمز ابتدا در شهرستان چیمِن، استان آن‌هوئی خلق شده است. بعدها فناوری تولید چای قرمز به سایر مناطق چین و سپس به کشورهای دیگر (هند، سری‌لانکا، آفریقا) گسترش یافت.
  • مختصات جغرافیایی: بسته به منطقه تولید خاص متغیر است.

۲. تاریخ و اهمیت فرهنگی:

  • تاریخ: نخستین چای قرمزی که در چین پدیدار شد، جِنگ شان شیائو ژونگ (لاپسَنگ سوچونگ) در نظر گرفته می‌شود. بعدها، در قرن نوزدهم، فناوری‌های تولید سایر چای‌های قرمز مشهور مانند چی مِه‌ن هونگ چا (کیمون) و دیان هونگ (چای قرمز یون‌نان) توسعه یافت. در قرون ۱۷ و ۱۸، چای قرمز به یکی از کالاهای اصلی صادراتی چین تبدیل شد و به اروپا عرضه گردید، جایی که محبوبیت فراوانی کسب کرد و به «چای سیاه» معروف شد. این نام به رنگ تیره برگ خشک چای و تا حدودی به رنگ دم‌آورده مربوط می‌شود.
  • نام:
    • “هونگ” (红) – قرمز. به رنگ دم‌آورده و برگ‌های اکسید شده چای اشاره دارد.
    • “چا” (茶) – چای.
  • اهمیت فرهنگی: در چین، چای قرمز به اندازه چای سبز محبوب نیست، اما جایگاه مهمی در فرهنگ چای دارد. در اروپا و روسیه، برعکس، چای سیاه (چای قرمز چینی) رایج‌ترین و محبوب‌ترین نوع چای است. چای قرمز اغلب با گرما، آرامش و انرژی همراه است.

۳. توصیف گیاه‌شناسی و ماده خام:

  • رقم: برای تولید چای قرمز از ارقام مختلف بوته چای (Camellia sinensis) استفاده می‌شود. در چین، هم ارقام ریزبرگ و هم درشت‌برگ محبوب هستند، از جمله:
    • یون‌نان دا یه ژونگ (云南大叶种, Yúnnán Dàyèzhǒng): رقم درشت‌برگ از استان یون‌نان که برای تولید دیان هونگ‌ها به کار می‌رود.
    • چی مِه‌ن ژونگ (祁门种, Qímén Zhǒng): رقم ریزبرگ که برای تولید چای قرمز مشهور چی مِه‌ن استفاده می‌شود.
    • جِنگ شان شیائو ژونگ (正山小种, Zhèng Shān Xiǎo Zhǒng): رقم ریزبرگ که برای تولید لاپسَنگ سوچونگ استفاده می‌شود.
    • فودینگ دا بای چا (福鼎大白茶, Fúdǐng Dàbáichá): در فوجیان استفاده می‌شود، از جمله برای تولید چای قرمز بای لین گونگ‌فو.
    • یینگ هونگ شماره ۹ (英红9号, Yīng Hóng 9): رقم ویژه پرورش یافته برای تولید چای قرمز در استان گوانگ‌دونگ.
    • واریته آسامی (Camellia sinensis var. assamica): رقم درشت‌برگ که به طور گسترده در هند، سری‌لانکا و آفریقا استفاده می‌شود.
  • برداشت: زمان برداشت به منطقه و رقم خاص چای بستگی دارد. برداشت بهاره معمولاً ارزشمندترین محسوب می‌شود.
  • استاندارد برداشت: می‌تواند از جوانه‌های لطیف و یک-دو برگ فوقانی تا برگ‌های بالغ‌تر (۳-۴ برگ و بیشتر) متغیر باشد.
  • نیازمندی‌های ماده خام: به کیفیت چای بستگی دارد. برای ارقام ممتاز، تنها از جوانه‌ها و برگ‌های جوان و آسیب‌ندیده استفاده می‌شود.

۴. تِروآر و ویژگی‌های کشت:

  • مناطق: چای قرمز در بسیاری از مناطق چین و همچنین در هند، سری‌لانکا، آفریقا، نپال، ویتنام و کشورهای دیگر کشت می‌شود. هر منطقه ویژگی‌های تِروآر خاص خود را دارد که بر طعم و عطر چای تأثیر می‌گذارد.
  • ارتفاع رویش: از مزارع دشتی تا مناطق مرتفع کوهستانی (بیش از ۲۰۰۰ متر) متغیر است.
  • خاک‌ها: متنوع، اما معمولاً حاصلخیز و دارای زهکشی خوب.
  • اقلیم: بسته به منطقه متفاوت است. بیشتر مناطق تولید چای قرمز دارای اقلیم نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با رطوبت بالا و بارندگی فراوان هستند.

۵. فناوری تولید:

فناوری تولید چای قرمز شامل مراحل اصلی زیر است:

  • برداشت (采摘 - cǎi zhāi): همانطور که در بالا توضیح داده شد، به صورت دستی یا ماشینی انجام می‌شود.
  • پژمرده‌سازی (萎凋 - wěidiāo): برگ‌های برداشت شده را به صورت لایه نازک در هوای آزاد (پژمرده‌سازی آفتابی یا سایه‌ای) یا در اتاقی با تهویه خوب پهن می‌کنند. این مرحله بسته به شرایط آب‌وهوایی، نوع ماده خام و نتیجه مطلوب می‌تواند از چند ساعت تا یک شبانه‌روز و بیشتر طول بکشد. هدف، خارج کردن بخش قابل توجهی از رطوبت برگ‌ها (تا ۵۰-۷۰٪ و بیشتر)، نرم و انعطاف‌پذیر کردن آن‌ها و همچنین آغاز فرآیند تخمیر است.
  • مالش‌دهی (揉捻 - róuniǎn): برگ‌های پژمرده شده را به صورت دستی یا با کمک ماشین‌های مخصوص (غلتک‌ها) می‌مالند. مالش‌دهی ساختار سلولی برگ‌ها را تخریب کرده، شیره سلولی را که حاوی آنزیم‌ها و سایر مواد است آزاد می‌کند و به تخمیر بیشتر کمک می‌کند. شکل مالش می‌تواند متفاوت باشد (طولی، مارپیچی، به شکل گوی و غیره) و به نوع خاص چای بستگی دارد.
  • تخمیر (اکسیداسیون کامل) (发酵 - fājiào): مرحله کلیدی در تولید چای قرمز. برگ‌های مالش داده شده را در اتاق‌های مخصوص با دما (۲۰-۳۰ درجه سانتی‌گراد) و رطوبت کنترل‌شده (۹۰-۹۵٪) پهن می‌کنند، جایی که فرآیند اکسیداسیون کامل را طی می‌کنند. تخمیر بسته به رقم چای، دما، رطوبت و درجه تخمیر مطلوب، از چند ساعت تا یک شبانه‌روز طول می‌کشد. در فرآیند تخمیر، برگ‌ها رنگ شاخص قرمز-قهوه‌ای پیدا می‌کنند و طعم و عطر چای شکل می‌گیرد. دقیقاً در این مرحله است که کاتچین‌ها به تیافلاوین‌ها و تیاروبیجین‌ها اکسید می‌شوند. استادکار باید دما، رطوبت و زمان تخمیر را به دقت کنترل کند تا به نتیجه مطلوب دست یابد.
  • خشک‌کردن (烘干 - hōnggān): چای را خشک می‌کنند تا تخمیر متوقف شود، رطوبت خارج گردد (میزان آن به ۳-۶٪ کاهش یابد) و شکل، طعم و عطر چای تثبیت شود. خشک‌کردن می‌تواند در چند مرحله، در دماهای مختلف (معمولاً ۸۰-۱۲۰ درجه سانتی‌گراد)، در کابینت‌های خشک‌کن مخصوص، زیر نور آفتاب یا روی زغال انجام شود.
  • درجه‌بندی (分级 - fēnjí): چای آماده را بر اساس اندازه، شکل و کیفیت درجه‌بندی می‌کنند و تیپس‌ها (جوانه‌ها)، برگ‌های کامل، برگ‌های شکسته و خرده‌چای را جدا می‌نمایند. برای برخی ارقام (مثلاً جین جون مِی) جوانه‌ها ممکن است جداگانه جداسازی شده و به عنوان رقمی مجزا و گران‌تر فروخته شوند.

۶. ویژگی‌های حسی:

  • ظاهر برگ خشک: شکل، اندازه و رنگ برگ‌ها به رقم خاص چای قرمز بستگی دارد. آن‌ها می‌توانند به درجات مختلف مالش یافته (طولی، مارپیچی، به شکل «ابرو») و یا برش خورده (مانند چای دانه‌ای) باشند. رنگ از قهوه‌ای تیره تا سیاه متغیر است و اغلب با رگه‌های طلایی یا متمایل به قرمز (تیپس‌ها) همراه است.
  • عطر برگ خشک: غنی، گرم، شیرین‌مانند، با نُت‌های مالت، عسل، میوه‌های خشک (آلو بخارا، زردآلو خشک، کشمش)، ادویه‌ها (دارچین، میخک)، شکلات، کارامل. ممکن است ظرایف گلی، چوبی، دودی (به ویژه در ارقام دودی) وجود داشته باشد. عطر به رقم، تِروآر و فناوری تولید بستگی دارد.
  • عطر دم‌آورده: روشن، فراگیر، با غلبه نُت‌های مالت-عسل، میوه‌ای، ادویه‌ای، با رایحه‌های فرعی گل‌ها، شکلات، کارامل.
  • طعم: کامل، غنی، مخملی، شیرین‌مانند، با گس‌انندگی ملایم و پس‌طعم طولانی و دلپذیر. در دسته‌گل طعمی، نُت‌های مالت، عسل، میوه‌های خشک، شکلات، کارامل، با ظرایف ادویه‌ها، گل‌ها، آجیل‌ها غالب هستند. ممکن است ترشی ملایمی حضور داشته باشد. طعم بسته به رقم، تِروآر، فناوری تولید و کیفیت ماده خام تغییر می‌کند.
  • رنگ دم‌آورده: از قرمز کهربایی تا قرمز-قهوه‌ای، شفاف، تمیز، با سایه‌ای غنی، عمیق و درخشش مشخص.
  • ته‌چای (برگ دم‌کشیده): برگ‌های کامل یا شکسته، بسته به فناوری تولید، به رنگ قرمز-قهوه‌ای.

۷. ترکیب شیمیایی:

در فرآیند تخمیر کامل، تغییرات بیوشیمیایی پیچیده‌ای در چای قرمز رخ می‌دهد که در نتیجه آن ترکیبات جدیدی شکل می‌گیرند که طعم، عطر و رنگ مشخص آن را می‌بخشند.

  • پلی‌فنول‌ها: کاتچین‌های موجود در برگ تازه چای اکسید شده و به تیافلاوین‌ها (که به دم‌آورده رنگ طلایی و گس‌انندگی می‌بخشند) و تیاروبیجین‌ها (که مسئول رنگ قرمز-قهوه‌ای دم‌آورده و طعم غنی هستند) تبدیل می‌شوند.
  • آمینواسیدها: محتوای آمینواسیدها معمولاً کمتر از چای‌های سبز است، اما نقش مهمی در شکل‌گیری طعم ایفا می‌کنند.
  • آلکالوئیدها: کافئین، تئوبرومین، تئوفیلین. محتوای کافئین در چای قرمز معمولاً بالاتر از چای‌های سبز، اما پایین‌تر از قهوه است.
  • اسانس‌های روغنی: در فرآیند تخمیر، اسانس‌های روغنی جدیدی تشکیل می‌شوند که مسئول عطر غنی چای قرمز هستند. ترکیبات با رایحه‌های مالت، میوه‌ای، عسل و ادویه‌ای ارزش ویژه‌ای دارند.
  • رنگدانه‌ها: تیافلاوین‌ها، تیاروبیجین‌ها و سایر محصولات اکسیداسیون پلی‌فنول‌ها، رنگ شاخص قرمز-قهوه‌ای را به دم‌آورده می‌بخشند.
  • ویتامین‌ها: C، گروه B (B1، B2، PP)، E، K. محتوای ویتامین‌ها در چای قرمز کمتر از چای سبز است.
  • مواد معدنی: پتاسیم، فلوئور، منیزیم، منگنز، آهن، سلنیوم و غیره.

۸. خواص مفید:

  • اثر مقوی: چای قرمز نیروبخش است، خستگی را رفع می‌کند، کارایی را افزایش می‌دهد، تمرکز حواس و حافظه را بهبود می‌بخشد. این اثر معمولاً ملایم‌تر و طولانی‌تر از قهوه است.
  • اثر گرمابخشی: اثر گرمابخشی برجسته‌ای دارد، بنابراین به‌ویژه در فصل سرد سال مفید است. گردش خون را بهبود می‌بخشد.
  • اثر آنتی‌اکسیدانی: تیافلاوین‌ها و تیاروبیجین‌ها آنتی‌اکسیدان‌های قدرتمندی هستند که سلول‌ها را از آسیب رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کنند، فرآیندهای پیری را کند می‌نمایند، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی، سرطان و سایر بیماری‌های مزمن را کاهش می‌دهند.
  • بهبود گوارش: هضم را تحریک می‌کند، به جذب غذا، به‌ویژه غذاهای چرب و سنگین کمک می‌کند. برای اختلالات گوارشی مفید است.
  • سیستم قلبی-عروقی: می‌تواند به کاهش سطح کلسترول «بد» (LDL)، تقویت دیواره رگ‌ها، بهبود خاصیت ارتجاعی عروق و نرمال‌سازی فشار خون کمک کند.
  • دفع سموم: به پاکسازی بدن از مواد زائد و سموم کمک می‌کند.
  • اثر ضدالتهابی: دارای خواص ضدالتهابی است.
  • فواید برای حفره دهان: مینای دندان را تقویت کرده، از ایجاد پوسیدگی جلوگیری می‌کند.
  • بهبود خلق‌وخو: به تولید اندورفین‌ها کمک می‌کند و احساس نشاط، شادی و لذت می‌بخشد.

۹. دم‌آوری:

  • دمای آب: ۹۰-۹۵ درجه سانتی‌گراد (گاهی ۹۵-۱۰۰ درجه سانتی‌گراد برای ماده خام درشت‌تر).
  • میزان چای: ۳-۵ گرم برای ۱۵۰-۲۰۰ میلی‌لیتر آب (تقریباً ۱ قاشق چای‌خوری).
  • ظروف: گایوان، قوری سفالی از خاک رس ایسینگ، ظروف چینی یا شیشه‌ای.
  • فرآیند: ۱. گرم‌کردن ظرف: گایوان یا قوری را با آب جوش بشویید. ۲. شستشوی چای (ریزش سریع): چای را در گایوان قرار دهید، مقدار کمی آب داغ بریزید و بلافاصله آب را تخلیه کنید. این مرحله امکان شستن گردوغبار از برگ‌ها و آماده‌سازی آن‌ها برای باز شدن را فراهم می‌کند. ۳. دم‌آوری اول: چای را با آب داغ (۹۰-۹۵ درجه سانتی‌گراد) بریزید و به مدت ۲-۳ دقیقه (ریزش اول) دم کنید. زمان دم‌آوری را می‌توان بر اساس ذائقه تنظیم کرد. ۴. دم‌آورده را در فنجان‌ها بریزید: دم‌آورده را کاملاً از گایوان یا قوری در چاهای (جام عدالت) تخلیه کرده و سپس در فنجان‌ها بریزید. ۵. دم‌آوری‌های مکرر: بیشتر چای‌های قرمز را می‌توان ۲-۴ بار دم کرد، برخی ارقام باکیفیت ریزش‌های بیشتری را نیز تحمل می‌کنند. با هر دم‌آوری بعدی، به تدریج زمان دم‌آوری را ۳۰-۶۰ ثانیه افزایش دهید.

نکات مهم:

  • بیش از حد دم نکشید: دم‌آوری بیش از حد طولانی می‌تواند طعم چای را گس و تلخ کند.
  • به چای گوش دهید: بر احساسات خود تکیه کرده و زمان دم‌آوری را بسته به غلظت مطلوب دم‌آورده تنظیم کنید.

۱۰. نگهداری:

چای قرمز نسبت به چای سبز یا سفید، نیازمندی‌های کمتری برای شرایط نگهداری دارد، اما با این وجود، برای حفظ طعم و عطر آن، توصیه می‌شود آن را نگهداری کنید:

  • در جای خشک، تاریک و خنک: از تابش مستقیم نور خورشید، نوسانات شدید دما و رطوبت اجتناب کنید.
  • در ظرف دربسته: ظروف چینی، سرامیکی یا حلبی با درب محکم بسته شونده بهترین گزینه هستند.
  • دور از بوهای خارجی: چای بوها را به راحتی جذب می‌کند، بنابراین نباید آن را در کنار محصولاتی با بوی قوی (ادویه‌ها، قهوه، ماهی و غیره) نگهداری کرد.

۱۱. قیمت و تقلبات:

قیمت چای قرمز می‌تواند به شدت بسته به موارد زیر متغیر باشد:

  • منطقه رویش: گران‌ترین و ارزشمندترین ارقام از فوجیان (وویشان، روستای تونگمو)، یون‌نان (فِنگ‌چینگ، لین‌کانگ)، آن‌هوئی (چیمِن) منشأ می‌گیرند.
  • رقم بوته چای: ارقام نادر و ارزشمند گران‌تر هستند.
  • کیفیت ماده خام: اینکه آیا از جوانه‌های انتخابی و برگ‌های جوان استفاده شده یا ماده خام بالغ‌تر. چای‌های جوانه‌ای (مثلاً جین جون مِی، دیان هونگ جین یا) گران‌تر از چای‌های برگ‌ای هستند.
  • فصل برداشت: چای بهاره معمولاً گران‌ترین است.
  • فناوری فرآوری: کار دستی بالاتر از ماشینی ارزش‌گذاری می‌شود. پیچیدگی و چندمرحله‌ای بودن فرآوری (مثلاً بو دادن مکرر روی زغال) هزینه را افزایش می‌دهد.
  • اعتبار تولیدکننده: اساتید و برندهای معروف گران‌تر هستند.
  • سن چای: برخی چای‌های قرمز (به‌ویژه از یون‌نان) قابلیت کهنه‌شدن دارند و قیمت آن‌ها با گذشت زمان افزایش می‌یابد.
  • تقاضا: تقاضای بالا برای انواع خاصی از چای قرمز بر قیمت تأثیر می‌گذارد.

به دلیل محبوبیت و ارزش بالای برخی از ارقام چای قرمز، متأسفانه تقلبات و بدل‌ها در بازار وجود دارد. چگونه از تقلبات اجتناب کنیم:

  • فقط از فروشندگان معتبر خرید کنید: به دنبال فروشگاه‌های تخصصی چای با شهرت خوب باشید که برای مشتریان خود ارزش قائل هستند و می‌توانند اطلاعات موثقی در مورد خاستگاه چای، سال برداشت و تولیدکننده ارائه دهند. آن‌ها همچنین باید اصالت و کیفیت آن را تضمین کنند.
  • از قیمت‌های بسیار پایین برحذر باشید: قیمت مشکوک پایین تقریباً همیشه نشانه قطعی تقلب است. چای قرمز باکیفیت واقعی نمی‌تواند ارزان باشد، به‌ویژه اگر صحبت از ارقام ممتاز (جین جون مِی، دیان هونگ جین یا و غیره) باشد.
  • ظاهر را به دقت بررسی کنید: به شکل، رنگ، یکپارچگی برگ‌ها/جوانه‌ها توجه کنید. آن‌ها باید با توصیف رقم خاص مطابقت داشته باشند. وجود تعداد زیادی برگ شکسته، گردوغبار، ناخالصی‌های خارجی نشانه کیفیت پایین یا تقلب است.
  • عطر را ارزیابی کنید: چای خشک باید دارای عطری غنی و پیچیده، مشخصه آن نوع چای قرمز باشد. از چای با بوی ضعیف، غیرقابل‌بیان، کپک‌زده یا خارجی اجتناب کنید. طعم‌دهی مصنوعی که گاه توسط فروشندگان نادرست استفاده می‌شود، معمولاً با بوی بسیار تند و غیرطبیعی خود را نشان می‌دهد.
  • دم‌آورده و ته‌چای را بررسی کنید: رنگ دم‌آورده، طعم و عطر باید با توصیف رقم خاص مطابقت داشته باشد. ته‌چای باید از برگ‌های کامل و/یا جوانه‌ها (بسته به رقم) تشکیل شده باشد.
  • به‌ویژه هنگام خرید ارقام مشهور و گران‌قیمت احتیاط کنید: به عنوان مثال، جین جون مِی، دیان هونگ‌های با درجه بالا. این‌ها بیشتر از همه جعل می‌شوند.
  • مقدار کمی برای امتحان بخرید: پیش از خرید مقدار زیادی چای گران‌قیمت، مقدار کمی برای امتحان بگیرید تا کیفیت آن را ارزیابی کنید.

۱۲. دسته‌های اصلی چای‌های قرمز:

  • بر اساس منطقه خاستگاه:
    • چینی:
      • فوجیانی: جِنگ شان شیائو ژونگ (لاپسَنگ سوچونگ)، جین جون مِی، یین جون مِی، بای لین گونگ‌فو.
      • یون‌نانی (دیان هونگ‌ها): دیان هونگ جین یا، دیان هونگ جین لو، دیان هونگ سونگ جِن، دیان هونگ مائو فِنگ، یِه شِنگ هونگ چا و غیره.
      • آن‌هوئی: چی مِه‌ن هونگ چا (کیمون).
      • گوانگ‌دونگی: یینگ دِه هونگ چا، می شیانگ هونگ چا.
    • تایوانی: ژویوئه‌تان هونگ چا، آلیشان هونگ چا، می شیانگ هونگ چا.
    • هندی: آسام، دارجیلینگ، نیلگیری.
    • سیلانی (سری‌لانکا): ارتفاعات بالا، ارتفاعات متوسط-بالا، دشتی.
    • آفریقایی: کنیا، تانزانیا، رواندا، مالاوی و غیره.
    • مناطق دیگر: نپال، ویتنام، گرجستان، منطقه کراسنودار (روسیه) و غیره.
  • بر اساس فناوری تولید:
    • گونگ‌فو هونگ چا (工夫紅茶): روش سنتی تولید، نیازمند مهارت بالا و کار دستی. برگ‌های چای معمولاً شکل نوارهای نازک یا «ابرو» دارند. مثال‌ها: چی مِه‌ن هونگ چا، بای لین گونگ‌فو، بسیاری از دیان هونگ‌ها.
    • شیائو ژونگ (小种): دسته‌ای ویژه از چای‌های قرمز که شامل جِنگ شان شیائو ژونگ (لاپسَنگ سوچونگ) – چای دودی، و یان سون شیائو ژونگ – غیر دودی می‌شود.
    • CTC (خرد کردن، پاره کردن، پیچاندن): فناوری فرآوری ماشینی که در آن برگ‌ها خرد، پاره و پیچانده می‌شوند. برای تولید چای دانه‌ای و همچنین برای چای‌های کیسه‌ای استفاده می‌شود. مثال‌ها: بسیاری از چای‌های هندی و آفریقایی.
    • چای خردشده (برگی): با فناوری سنتی تولید می‌شود، اما برگ‌ها برای سهولت دم‌آوری شکسته یا به قطعات بریده می‌شوند. مثال‌ها: بسیاری از چای‌های قرمز ارزان‌قیمت.
  • بر اساس رقم بوته چای:
    • ارقام ریزبرگ چینی: چی مِه‌ن ژونگ، جِنگ شان شیائو ژونگ.
    • ارقام درشت‌برگ چینی: یون‌نان دا یه ژونگ.
    • واریته آسامی: چای‌های هندی، سیلانی، آفریقایی.
    • ارقام هیبریدی: تای چا شماره ۱۸ (هونگ یو)، جین شوان و غیره.
  • بر اساس شکل برگ:
    • برگی: برگ‌های کامل که به اشکال مختلف (نوارها، «ابروها»، مارپیچ‌ها و غیره) مالش یافته‌اند.
    • شکسته (Broken): برگ‌های شکسته که در فرآیند تولید ایجاد می‌شوند.
    • برش خورده: برگ‌ها به‌طور ویژه به قطعات بریده می‌شوند.
    • دانه‌ای (CTC): برگ‌های به شدت خرد و پیچانده شده به شکل دانه‌ها.
    • پودری: آسیاب بسیار ریز (مثلاً ماچا، اما این دیگر چای قرمز نیست).
  • بر اساس وجود افزودنی‌ها:
    • خالص: بدون افزودنی.
    • طعم‌دار: با افزودن طعم‌دهنده‌های طبیعی یا مصنوعی (مثلاً برگاموت، مانند ارل گری).
    • با افزودنی‌ها: با افزودن تکه‌های میوه، توت، گل، ادویه.

۱۳. فرهنگ مصرف:

  • در چین: چای قرمز به اندازه چای سبز محبوب نیست، اما مصرف آن در حال افزایش است. اغلب به صورت خالص و بدون افزودنی نوشیده می‌شود. مراسم گونگ‌فو چا محبوب هستند.
  • در روسیه و اروپا: چای سیاه (چای قرمز چینی) محبوب‌ترین نوع چای است. اغلب با شیر، شکر، لیمو، عسل نوشیده می‌شود.
  • در انگلستان: فرهنگ مصرف خاص خود برای چای قرمز شکل گرفته است – «چای ساعت پنج» (Five o’clock tea). ارقام قوی و غنی، اغلب با افزودن شیر محبوب هستند.
  • در هند: هم چای‌های قرمز خالص (آسام، دارجیلینگ) محبوب هستند و هم ماسالا چای – چای ادویه‌ای با شیر و ادویه‌جات.

۱۴. روندهای دنیای چای قرمز:

  • افزایش علاقه به چای‌های قرمز باکیفیت بالا: مصرف‌کنندگان به طور فزاینده‌ای ظرایف ظریف طعمی و عطری چای را ارج می‌نهند و به خاستگاه و فناوری تولید توجه می‌کنند.
  • ظهور ارقام و واریته‌های جدید: تولیدکنندگان با ماده خام و فناوری فرآوری آزمایش می‌کنند و چای‌های قرمز جدید و جالبی خلق می‌نمایند.
  • توسعه تولید ارگانیک و اخلاقی: تقاضا برای چای سازگار با محیط زیست که با رعایت اصول توسعه پایدار تولید می‌شود، در حال رشد است.
  • افزایش علاقه به چای‌های قرمز نادر و کلکسیونی: برخی ارقام، مانند جین جون مِی یا دیان هونگ‌های کهنه‌شده، به موضوع کلکسیون تبدیل می‌شوند.

در پایان:

چای قرمز دنیایی شگفت‌انگیز و چندوجهی است، سرشار از طعم‌ها، عطرها و ظرایف. از ارقام کلاسیک چینی گرفته تا چای‌های هندی، سیلانی و آفریقایی، از چای‌های جوانه‌ای لطیف تا قوی و غنی – هر کسی در میان چای‌های قرمز آنچه را که با روحیه‌اش سازگار است، خواهد یافت. مطالعه چای قرمز سفری جذاب است که نه تنها امکان لذت بردن از طعم و عطر نفیس را فراهم می‌کند، بلکه فرصتی برای تماس با تاریخ و فرهنگ غنی کشورهای مختلف جهان فراهم می‌سازد. چای قرمز تنها یک نوشیدنی نیست، بلکه یک فلسفه کامل، یک هنر است که ارزش کشف شدن را دارد.