خُوی دونگ لو چا

خُوی دونگ لو چا نامی جمعی برای چای‌های سبزی است که در شهرستان خُویدونگ (惠东县) واقع در شهر خُویجُو (惠州市) استان گوانگ‌دونگ تولید می‌شوند. این یک برند منطقه‌ای نسبتاً جوان است که حول مفهوم «خُوی دونگ لیانهوا شان چا» (惠东莲花山茶، “چای کوه‌های نیلوفر آبی خُویدونگ”) شکل گرفته است؛ مفهومی که چای‌های سبز کوهستانی محلی را با طیفی گسترده از مواد اولیه – از چای بومی شیان‌ژِن‌چا (仙人茶، “چای جاودانه”) گرفته تا کالتیوارهای کلاسیک جین‌شوان، مِی‌جان و شویی‌شیان – یکپارچه می‌سازد. این ناحیه با غنای استثنایی ذخایر ژنتیکی چای و گوناگونی ترُوارها، از جنگل‌های ابری کوهستانی بلند گرفته تا تپه‌های ساحلی با ریخت‌شناسی زمین دَنشیا، متمایز می‌شود.

۱. طبقه‌بندی و خاستگاه:

• نوع: چای سبز (تخمیر نشده). عمدتاً «کِه‌جیا چائو لوئِ» (客家炒绿) – چای سبزی که به روش سنتی قوم هَکّا با تفت دادن در وُک تثبیت می‌شود. بخشی از محصول به‌صورت چای سیاه و اولونگ (惠州岩茶) نیز عرضه می‌گردد، اما این مقاله به دسته سبز آن می‌پردازد.
• رده: چای سبز منطقه‌ای چین. «خُوی دونگ لیانهوا شان چا» (惠东莲花山茶) در سال ۲۰۲۰ در سومین رقابت استانی، وضعیت «محصول کشاورزی جدید مشهور و ممتاز استان گوانگ‌دونگ» (广东省名特优新农产品) را دریافت کرد. «خُوی دونگ شیان‌ژِن‌چا» (惠东仙人茶) در سال ۲۰۲۳ نشان جغرافیایی (地理标志证明商标) اداره ملی مالکیت فکری را به دست آورد.
• خاستگاه: چین، استان گوانگ‌دونگ (广东省, Guǎngdōng shěng)، شهر خُویجُو (惠州市, Huìzhōu shì)، شهرستان خُویدونگ (惠东县, Huìdōng xiàn). مناطق اصلی تولید در شهرک‌های کوهستانی بایپِنجو (白盆珠镇)، بائوکُو (宝口镇)، منطقه گردشگری جیولونگفِنگ (九龙峰旅游区)، دُوژو (多祝镇)، گائوتان (高潭镇)، آندون (安墩镇) و لیانهوا (梁化镇) قرار دارند. همگی در رشته‌کوه لیانهوا شان (莲花山脉، رشته‌کوه نیلوفر) و در بخش بالایی رود شی‌جیجیانگ (西枝江) واقع‌اند.
• مختصات جغرافیایی: حدود ۲۲°۵۶′–۲۳°۱۵′ شمالی، ۱۱۴°۳۳′–۱۱۵°۱۵′ شرقی (قلمرو شهرستان خُویدونگ).

۲. تاریخچه و اهمیت فرهنگی:

• تاریخچه: چایکاری در خُویدونگ تاریخی چندصدساله دارد و با فرهنگ هَکّای آبادی‌های کوهستانی پیوند تنگاتنگی خورده است. بر اساس «لای‌شی دزوپو» (《赖氏族谱》، «شجره‌نامه خاندان لای») از روستای هِنگ‌کِنگ (横坑村) در شهرک بایپِنجو، نیاکان خاندان لای در آغاز دوره چینگ (清代) به هِنگ‌کِنگ آمدند و در دوره امپراتور کانگ‌شی (康熙، ۱۶۶۱–۱۷۲۲) به کشت چای سبز پرداختند. به مرور زمان «هِنگ‌کِنگ چا» (横坑茶) در لینگ‌نان شهرت یافت و از طریق جاده‌های پُستی قدیمی (古驿道) کوهستانی خُویدونگ گسترش پیدا کرد.

سنتی جداگانه و کهن‌تر نیز مربوط به «شیان‌ژِن‌چا» (仙人茶، “چای جاودانه”) است – درخت چای خودروی بوم‌زاد و منحصربه‌فرد کمربند کوهستانی لیانهوا شان. بر اساس «خُویدونگ شیانگ‌جِن داشی دیان» (《惠东乡镇大事典》، «دانشنامه شهرک‌های خُویدونگ»)، طبق افسانه‌ای محلی، شیان‌ژِن‌چا توسط کیمیاگر و پزشک دائوئیست گِه هونگ (葛洪، ۲۸۴–۳۶۴، دوره جین شرقی) که در کوه لُئوفوشان (罗浮山) ریاضت می‌کشید، کاشته شده است. اگر این افسانه درست باشد، سن این فرهنگ می‌تواند به بیش از ۱۵۰۰ سال برسد. همچنین روایتی وجود دارد که جاودانگانی که در کوه چیبانجانگ (棋盘嶂) شطرنج بازی می‌کردند، برگ‌های چای را پراکندند که ریشه دواندند و سرآغاز شیان‌ژِن‌چا شدند.

در دوره استعمار و جمهوری، چای خُویدونگ عمدتاً یک محصول محلی باقی ماند که در بیرون از جوامع هَکّای لینگ‌نان چندان شناخته‌شده نبود. وضعیت تنها در پایان سده بیستم تغییر کرد، آن‌گاه که علاقه سراسری چین به چای‌های منطقه‌ای و محصولات پاک کوهستان‌ها فزونی گرفت.

توسعه نوین صنعت چای خُویدونگ در دهه ۲۰۱۰ آغاز شد. در سال ۲۰۱۵، با پشتیبانی دانشگاه کشاورزی هوآنان (华南农业大学) پژوهش‌های نظام‌مندی روی منابع محلی چای شروع شد. در سال ۲۰۲۰ برند «خُوی دونگ لیانهوا شان چا» وضعیت استانی گرفت. در سال‌های ۲۰۲۳–۲۰۲۴ کار استانداردسازی و گواهی‌دهی شتاب گرفت: استانداردهای فنی برای چای یان خُویجُو (岩茶)، چای سبز و چای سیاه تدوین شد؛ «خُوی دونگ شیان‌ژِن‌چا» به‌عنوان نشان جغرافیایی ثبت گردید.

• نام: «خُوی دونگ لو چا» (惠东绿茶) – تحت‌اللفظی «چای سبز از خُویدونگ». 惠东 (Huìdōng) نام شهرستان است، تحت‌اللفظی «شرق [کوه] خُوی» از تقسیمات اداری هم‌نام؛ 绿茶 (lǜchá) – «چای سبز». برند موازی 惠东莲花山茶 (Huìdōng Liánhuā Shān Chá) به «چای کوه‌های نیلوفر خُویدونگ» ترجمه می‌شود و بر خاستگاه کوهستانی تأکید دارد.

• اهمیت فرهنگی: چای سبز بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ مهمان‌نوازی هَکّاست: «ای چا خُوی یو، ای چا دای کِه» (以茶会友，以茶待客، «با چای دوستان را ملاقات کن، با چای از مهمان پذیرایی کن»). سنت محلی شش گام برای چشیدن را توصیه می‌کند: «بنگر – بو کن – بچش – هم بزن – قورت بده – از پسمزه لذت ببر» (一看二闻三品四搅五咽六回味). چای نقشی اساسی در اقتصاد جوامع روستایی دارد: بیش از ۳۰۰۰ خانوار در مناطق چای‌خیز درآمد اصلی خود را از چای به‌دست می‌آورند و نمونه‌های درجه یک شیان‌ژِن‌چا می‌توانند تا چندین هزار یوان برای هر جین قیمت داشته باشند.

۳. توصیف گیاه‌شناسی و ماده خام:

• گونه: Camellia sinensis (L.) O. Kuntze.
• رقم / کالتیوار: تنوع ارقام یکی از ویژگی‌های خُویدونگ است:
  • شیان‌ژِن‌چا (仙人茶, Xiānrénchá) – گونه خودروی بوم‌زاد از نوع نیمه‌گرمسیری (亚乔木型, yà qiáomù xíng) که تنها در کوه‌های لیانهوا شان در بلندی‌های بالای ۱۰۰۰ متر یافت می‌شود. درختان به ۳–۵ متر می‌رسند. برگ‌ها درشت و جوانه‌ها کرک‌دارند. عملاً قابل کشت نیست – با انتقال، طعم شاخص خود را از دست می‌دهد. برداشت – سالی یک‌بار، پیرامون چینگ‌مینگ.
  • جین‌شوان (金萱, Jīnxuān) – کالتیوار تایوانی TTES No.12 که برای تولید تجاری به خُویدونگ معرفی شد.
  • مِی‌جان (梅占, Méizhàn) – کالتیوار فوجیانی که برای عطر درخشانش ارزش دارد.
  • شویی‌شیان (水仙, Shuǐxiān) – رقم کلاسیک فوجیانی.
  • چیون‌تی‌جونگ (群体种, Qúntǐzhǒng) – جمعیت‌های بذری محلی که طی سده‌ها انتخاب طبیعی با ترُوار سازگار شده‌اند.
• برداشت: بهاره (اوایل – پیش از چینگ‌مینگ، اصلی – تا گویو)، تابستانه («لیوئه‌یوئه‌دزی»، 六月子) و پاییزه («بای‌لو‌دزی»، 白露子، تا آغاز شبنم سفید). چای بهاره باارزش‌ترین است و چای پاییزه نت‌های گلی شاخصی دارد.
• استاندارد چینش: یک جوانه با یک یا دو برگ بالایی (一芽一叶 – 一芽二叶). برای شیان‌ژِن‌چا – چهار برگ و یک جوانه (四叶一芯).
• الزامات ماده خام: تازه چیده شده، سالم، بدون گرمازدگی و آسیب مکانیکی. برای محموله‌های درجه یک – تنها چینش دستی.

۴. ترُوار و ویژگی‌های کشت:

• برجستگی و چشم‌انداز: خُویدونگ در رشته‌کوه لیانهوا شان (莲花山脉, Liánhuā Shānmài) – شاخه جنوبی خط‌الرأس نانلینگ – قرار دارد. برجستگی، میان‌کوهستانی و کوتاه‌کوهستانی با دره‌های عمیق، آبراهه‌های فراوان و جنگل‌های انبوه نیمه‌گرمسیری است. روستای هِنگ‌کِنگ را کوه‌هایی با ارتفاع میانگین حدود ۱۰۰۰ متر در میان گرفته‌اند. در ناحیه بایپِنجو ریخت‌شناسی دَنشیا (丹霞) – سنگ‌های رسوبی سرخ‌رنگ که یادآور ترُوار چای‌های یان وویی‌شان هستند – دیده می‌شود.
• ارتفاع رویش: ۳۰۰–۱۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا. شیان‌ژِن‌چا – عمدتاً بالای ۱۰۰۰ متر؛ کشتزارهای جین‌شوان و مِی‌جان – ۳۰۰–۸۰۰ متر.
• اقلیم: موسمی نیمه‌گرمسیری با تأثیر آشکار دریای جنوبی چین. میانگین دمای سالانه – حدود ۲۲ °C. بارندگی سالانه – ۱۷۰۰–۲۰۰۰ میلی‌متر. رطوبت نسبی – بالا (بیش از ۸۰ %). مه و ابرناکی فراوان در پهنه کوهستانی – سایه‌افکنی طبیعی که به انباشت اسیدهای آمینه یاری می‌رساند. نوسان چشمگیر دمای شبانه‌روزی در کوهستان‌های بلند (تا ۱۰–۱۵ °C در تابستان) به تشکیل ترکیبات عطری کمک می‌کند.
• خاک: خاک‌های سرخفام و لاتریتی با واکنش اسیدی (pH ۴.۵–۵.۵)، تهویه خوب و محتوای بالای مواد آلی. در نواحی با زمین‌شناسی دَنشیا – سنگی، با مقدار افزایش‌یافته ریزمغذی‌ها که به چای ویژگی کانی می‌بخشد.
• فنون کشاورزی: بخش بزرگی از کاشت‌های چای نیمه‌وحشی یا گسترده هستند، به‌ویژه شیان‌ژِن‌چا. کشتزارهای جین‌شوان و مِی‌جان به‌گونه‌ای نظام‌مندتر و با کاربرد کودهای آلی اداره می‌شوند. انزوای کوهستانی و تنوع زیستی بالا یک سپر طبیعی در برابر آفت‌ها پدید می‌آورند. شماری از بهره‌برداران گواهی تولید ارگانیک (۷ واحد بر پایه داده‌های شهرستان) دارند.

۵. فناوری تولید:

فناوری اصلی «کِه‌جیا چائو لوئِ» (客家炒绿) است، چای سبز تفت‌داده‌شده به سبک هَکّا. به‌طور سنتی از تفت دادن با هیزم (柴火手工炒制) استفاده می‌شد؛ واحدهای مدرن تجهیزات مکانیزه را نیز به کار می‌گیرند. مراحل کلیدی:

• چینش (采摘 — cǎizhāi): گزینش دستی شاخه‌های جوان. برای شیان‌ژِن‌چا – چینش پرزحمت بر دامنه‌های پرشیب کوهستانی؛ درختان به ۳–۵ متر می‌رسند که آمادگی بدنی می‌طلبد.

• پهن کردن / پژمرده‌سازی ملایم (摊晾 — tānliàng): ماده خام تازه را در لایه‌ای نازک در سایه می‌گسترانند تا رطوبت یکدست شود و تبدیل آنزیمی پیش‌سازهای عطر آغاز گردد.

• تثبیت سبزینه (杀青 — shāqīng): تفت دادن در وُک (锅炒杀青, guōchǎo shāqīng) – روش سنتی هَکّا. دمای بالا به سرعت اکسیدازها را غیرفعال می‌کند و ویژگی «سبز» تمیز و عطر شاهدانه را شکل می‌دهد. اصول: «دمای بالا، یکنواختی، بدون ساقه سرخ» (高温、均匀、无红梗). بخشی از تولیدکنندگان هنوز از تفت دادن با هیزم بهره می‌برند که رایحه دودی ملایمی می‌بخشد.

• مالش (揉捻 — róuniǎn): شکل‌دهی برگ و تخریب بخشی از دیواره‌های سلولی. مالش سبک – برای حفظ یکپارچگی و نرمی استخراج.

• شکل‌دهی (做形 — zuòxíng): بخشیدن شکل شاخص به برگ (پیچیده، تخت یا سوزنی بسته به فرآورده مشخص).

• خشک‌سازی (干燥 — gānzào): رساندن به رطوبت پایدار (≤ ۶ %) با بو دادن یا هوای گرم. خشک‌سازی سنتی روی زغال به عطر ژرفای بیشتری می‌دهد.

۶. ویژگی‌های حسی:

• نمای برگ خشک: از شاخه‌های بزرگ و کمی پیچ‌خورده (شیان‌ژِن‌چا) تا برگ‌های فشرده‌تر و محکم تاب‌خورده (جین‌شوان و گروه‌ها) متغیر است. رنگ – از سبز خاکستری تا سبز تیره درخشان، با کرک نمایان بر جوانه‌ها.
• عطر برگ خشک: تازه، تمیز، با نت‌های شاهدانه (栗香). در چای هِنگ‌کِنگ – ته‌مایه‌های عسلی؛ در شیان‌ژِن‌چا – تُن کاراملی آشکار (焦糖香) با زمینه میوه‌ای.
• عطر دم‌آورده: بلند، درخشان، پایدار. پایه شاهدانه، ته‌مایه‌های گلی (به‌ویژه در برداشت پاییزه)، «سبزینه» تازه محموله‌های بهاره.
• طعم: غنی، پُر، و در عین حال بی‌زبری. فرمول شاخص: «甘而不苦，浓而不涩» – «شیرین، اما بدون تلخی؛ غلیظ، اما بدون گسی». چای هِنگ‌کِنگ – شیرینی عسلی، پسمزه برگشتی بلند (回甘). شیان‌ژِن‌چا – تلخی آغازین سبک با برگشت قدرتمند و دیرپای شیرینی. محموله‌های کوهستانی بلند «گائوشان یون» (高山韵، «آهنگ کوهستانی») را نشان می‌دهند.
• رنگ دم‌آورده: زرد-سبز تا سبز درخشان، شفاف و تمیز.
• ته‌نشین چای (برگ دم‌کشیده): برگ‌های لطیف، یکدست، کشسان و به رنگ سبز روشن. در شیان‌ژِن‌چا – به‌طور چشمگیری بزرگ‌تر، با نمای فرورفته شاخص برگ (شبیه «کاسه» مینیاتوری)؛ سطح زیرین ممکن است ته‌رنگ سرخفام داشته باشد (红茵色).

۷. ترکیب شیمیایی:

• پلی‌فنول‌ها (茶多酚): محتوا در چای سبز خُویدونگ – در حدود ۱۸–۲۵ % جرم خشک، که برای چای‌های سبز جنوب چین بر پایه ارقام برگ‌درشت و برگ‌متوسط معمول است. اصلی‌ترین‌ها – کاتچین‌ها (EGCG, ECG, EC, EGC) هستند که گسی و فعالیت آنتی‌اکسیدانی را تأمین می‌کنند.
• اسیدهای آمینه (氨基酸): مقدار افزایش‌یافته در محموله‌های کوهستانی بلند (به‌ویژه بهاره) به دلیل سایه‌افکنی ابر، دمای پایین شبانه و رشد آهسته گیاه. L-تیانین – حامل اصلی شیرینی و اومامی.
• آلکالوئیدها: کافئین – محتوای استاندارد (حدود ۲.۵–۴ % جرم خشک). شیان‌ژِن‌چا با محتوای بالاتر کاتچین‌های استریفیه متمایز می‌شود که با قدرت پسمزه برگشتی (回甘) مرتبط است.
• ویتامین‌ها: ویتامین C (به‌خوبی در تفت دادن وُک سنتی حفظ می‌شود)، ویتامین‌های گروه B، بتا-کاروتن.
• مواد معدنی: پتاسیم، منیزیم، منگنز، روی، آهن. چای‌هایی از نواحی با زمین‌شناسی دَنشیا ممکن است محتوای بالاتری از ریزمغذی‌ها داشته باشند.
• اسانس‌ها: لینالول، گرانیول، نرولیدول، فنیل‌استالدهید. در شیان‌ژِن‌چا – نمایه عطری کاراملی-میوه‌ای آشکار که به ژنوتیپ منحصربه‌فرد مربوط می‌شود.

۸. ویژگی‌های مفید:

• محافظت آنتی‌اکسیدانی: محتوای بالای کاتچین‌ها اثر خنثی‌سازی قدرتمندی در برابر رادیکال‌های آزاد فراهم می‌کند.
• اثر نیروبخش و شاداب‌کننده: ترکیب کافئین و L-تیانین بیداری ملایم و پایداری بدون جهش‌های تند می‌دهد. سنت محلی، شیان‌ژِن‌چا را در گرمای شدید و کار بدنی سنگین برای جلوگیری از گرمازدگی مؤثر می‌داند.
• پشتیبانی از گوارش: پلی‌فنول‌ها پریستالتیک را تحریک و هضم خوراک چرب را آسان می‌کنند. در کاربرد محلی، شیان‌ژِن‌چا برای کم‌اشتهایی و ناراحتی گوارشی به کار می‌رود.
• پشتیبانی قلبی-عروقی: مصرف منظم چای سبز با کاهش سطح LDL و حفظ کشسانی رگ‌ها همراه است.
• تقویت ایمنی: مجموعه ویتامین‌ها (C، گروه B)، مواد معدنی و پلی‌فنول‌ها اثر تقویتی عمومی دارند.
• پشتیبانی از سوخت‌وساز: کاتچین‌ها ترموژنز و مصرف انرژی را تحریک می‌کنند.
• اثر ضدباکتریایی: کاتچین‌ها و تانن‌ها رشد باکتری‌های بیماری‌زا را در دهان و دستگاه گوارش مهار می‌کنند.

یادداشت: چای یک فرآورده دارویی نیست. ویژگی‌های توصیف‌شده بر پایه داده‌های عمومی درباره چای سبز و مشاهدات محلی است؛ در صورت داشتن بیماری، مشورت با پزشک توصیه می‌شود.

۹. دم‌آوری:

• دمای آب: ۸۰–۹۰ °C. برای چای لطیف بهاره – ۸۰–۸۵ °C؛ برای چای رسیده‌تر تابستانه و پاییزه – ۸۵–۹۰ °C.

• مقدار چای: ۳ گرم برای ۱۵۰ میلی‌لیتر (گایوان، روش ریختن پیاپی)؛ ۲–۳ گرم برای ۲۰۰ میلی‌لیتر (لیوان، روش خیساندن).

• ظرف: لیوان شیشه‌ای (برای لذت دیداری)، گایوان چینی (盖碗) یا قوری چینی. برای شیان‌ژِن‌چا – گایوان ترجیح داده می‌شود: برگ درشت در ظرف پهن بهتر باز می‌شود.

• فرآیند: ۱. گرم کردن ظرف. لیوان یا گایوان را با آب داغ آب‌کشی کنید. ۲. ریختن چای. ۳ گرم برگ خشک را در ظرف گرم‌شده بگذارید. ۳. نخستین ریزش. آب ۸۰–۸۵ °C بریزید. ۴۰–۶۰ ثانیه خیساندن. ۴. تخلیه. دم‌آورده را به‌طور کامل بیرون بریزید (در گایوان) یا تا ۲/۳ بنوشید (در لیوان). ۵. دم‌آوری‌های پیاپی. ۳–۵ بار ریختن؛ برای شیان‌ژِن‌چا – تا ۷–۸ بار به دلیل ماندگاری استثنایی برگ. هر بار ریختن را ۱۰–۱۵ ثانیه بیفزایید. ۶. خیساندن (روش لیوان). ۱.۵–۲ دقیقه؛ هنگام هر جرعه تا ۲/۳ آب افزودن.

۱۰. نگهداری:

• در فویل آلومینیومی درزبندیشده یا قوطی فلزی، در جای تاریک و خنک نگهداری شود.
• دمای بهینه – ۰–۵ °C (یخچال) به شرط درزبندی دقیق برای جلوگیری از جذب بو.
• دشمنان چای: نور، رطوبت، بوهای خارجی، اکسیژن، دمای بالا.
• زمان مصرف: برای بهترین کیفیت – ظرف ۶–۱۲ ماه پس از تولید. جالب آن‌که برای شیان‌ژِن‌چا، سنت محلی نگهداری بیش از یک سال را مجاز می‌داند (شیان‌ژِن‌چای رسیده که بی‌آن‌که عطرش را از دست دهد نگهداری شده، برای کمک به گوارش ارزشمند شمرده می‌شود).

۱۱. قیمت و تقلب‌ها:

• رده قیمتی: گستره‌ای وسیع. چای هِنگ‌کِنگ معمولی و چای از کالتیوارهای استاندارد – بخش دسترس‌پذیر (۲۰۰–۳۰۰ یوان برای هر جین). شیان‌ژِن‌چای خودروی باکیفیت – بخش ممتاز (تا چندین هزار یوان برای هر جین، و نمونه‌های رسیده از درختان کهن – تا ۱۰٬۰۰۰ یوان و بالاتر).
• چگونه از تقلب دوری کنیم:
  • از تعاونی‌های محلی و بهره‌برداران معتبر دارای گواهی (ارگانیک، نشان SC، نشان جغرافیایی) خرید کنید.
  • ارزیابی عطر: چای سبز اصیل خُویدونگ عطر شاهدانه تمیز و اغلب با نت‌های عسلی دارد. عطر مصنوعی تند و ناپایدار است.
  • بررسی دم‌آورده: تمیز، شفاف، زرد-سبز. کدر و مات نشانه کیفیت پایین است.
  • توجه به برگ: شیان‌ژِن‌چای اصیل با برگ‌های درشت با شکل فرورفته شاخص و سطح زیرین سرخفام متمایز می‌شود – جعل آن دشوار است.
  • قیمت: بهای نامتعارف پایین برای «شیان‌ژِن‌چای خودرو» نشانه‌ای روشن از جایگزینی با چای سبز معمولی است.

۱۲. نکات جالب:

• شیان‌ژِن‌چا یکی از معدود چای‌های سبزی است که از گیاه چای خودروی درختی (و نه بوته‌ای) به‌دست می‌آید. درختان تا ۵ متر می‌رسند و برداشت محصول بیش از آنکه به مزرعه چای شبیه باشد، به کار در باغ میوه می‌ماند.
• تلاش‌ها برای کشت شیان‌ژِن‌چا از راه انتقال یا ازدیاد بذری با شکست روبه‌رو می‌شود: درختان جابه‌جا شده و نتاج آن‌ها طعم و عطر شاخص را از دست می‌دهند و به چای سبز معمولی بدل می‌شوند. این پدیده تاکنون تبیین علمی کامل نیافته است.
• در سال ۲۰۱۱، کشاورزی به نام یانگ تیانسونگ (杨天送) کشف کرد که «کوه‌های سنگی» (石头山) با ریخت‌شناسی دَنشیا در روستای موهوا (沐化村) برای کاشت چای یان (岩茶) – چایی که معمولاً با کوه‌های وویی‌شان در فوجیان پیوند خورده است – بی‌نهایت مناسب هستند. این کشف به پیدایی برند «خُویجُو یان‌چا» (惠州岩茶) و بهره‌برداری اقتصادی از دامنه‌های سنگی پیش‌تر بی‌فایده انجامید.
• ترانه‌ای هَکّایی از روستای هِنگ‌کِنگ می‌گوید: «لیانهواشان خو یو، هنگ‌کِنگ چینگ چیان چا، چا یا جی‌جی جانگ، چا یه جائو جائو چا» (莲花山后雨，横坑清前茶，茶芽日日长，茶叶朝朝查) – «پس کوه‌های نیلوفر – باران، در هِنگ‌کِنگ – چای پیش از چینگ‌مینگ؛ جوانه‌های چای روزبه‌روز می‌رویند و چای را هر بامداد وارسی می‌کنند».
• مساحت کاشت چای در خُویدونگ – حدود ۴۰٬۰۰۰ مو (≈ ۲۶۷۰ هکتار)، حجم تولید سالانه – حدود ۲۱۰۰ تُن، ارزش سالانه – بیش از ۱۰ میلیارد یوان. چای شالوده اقتصاد روستایی شده است و بیش از ۳۰۰۰ خانوار را درگیر می‌کند.
• گوانگ‌دونگ پیش از هر چیز به‌عنوان زادگاه اولونگ‌های دان‌تسونگ و فرهنگ چای کانتونی (饮茶, yǐnchá – «یام‌چا») شناخته می‌شود. چای سبز خُویدونگ نمایانگر یک سنت کاملاً متفاوت، یعنی سنت هَکّای استان است و نشان می‌دهد که گوانگ‌دونگ نه‌تنها سرزمین اولونگ‌ها، بلکه تولیدکننده‌ای جدی چای‌های سبز کوهستانی نیز هست.
• دانشگاه کشاورزی هوآنان (华南农业大学) یک پایگاه آموزشی عملی در خُویدونگ ایجاد کرده است که از علاقه علمی به ذخایر ژنتیکی محلی چای و چشم‌انداز پژوهش درباره آن حکایت دارد.

۱۳. مقایسه با دیگر چای‌های سبز گوانگ‌دونگ:

ویژگی	خُوی دونگ لو چا (惠东绿茶)	بوتان شان چا (柏塘山茶)	یینگ‌دِه هونگ‌چا (英德红茶)	شائووان چای (韶关绿茶)
منطقه	خُویجُو، خُویدونگ	خُویجُو، بولو	چینگ‌یوان، یینگ‌دِه	شائوگوان
نوع	سبز (کِه‌جیا چائو لوئِ)	سبز (کوهستانی)	سیاه (تخمیر کامل)	سبز
ارقام منحصربه‌فرد	شیان‌ژِن‌چا (بوم‌زاد)	شیائوئه دزیا چا (紫芽茶)	یین‌هونگ شماره ۹، جین‌مو جیان	جمعیت‌های محلی
عطر کلیدی	شاهدانه‌ای، عسلی، کاراملی	شاهدانه‌ای، با نت بالای آنتوسیانینی	مالت، شکلاتی	تازه، علفی
ویژگی	شیان‌ژِن‌چای خودرو، ترُوار دَنشیا	آنتوسیانین بالا، پیوند با «قانون چای»	یکی از بهترین چای‌های سیاه چین	خلوص کوهستانی

در پایان:

خُوی دونگ لو چا نه چندان یک چای منفرد، که بیشتر یک جهان کامل از چای‌های سبز کوهستانی گوانگ‌دونگ است که با رشته‌کوه لیانهوا شان، سنت هَکّایی تفت دادن در وُک و گوناگونی شگفت‌انگیز مواد اولیه – از درختان خودروی سده‌ای شیان‌ژِن‌چا گرفته تا کشتزارهای مرتب جین‌شوان تایوانی – یکپارچه شده‌اند. این منطقه هنوز به «ستاره» بازار چای چین بدل نشده است، اما دقیقاً جذابیت آن در همین است: می‌توان چایی را یافت که بر اساس دستورالعملی ساخته شده که از روزگار کانگ‌شی تغییر نکرده، با دست بر دامنه‌ای چیده شده که تنها یک پیاده‌روی کوهستانی به آن راه می‌برد، و با آبی از چشمه‌سار بالادست شی‌جیجیانگ دم آورده شده است. اگر در جست‌وجوی «چای سبزی با تاریخی که هنوز همگان آن را نشناخته‌اند» هستید – خُوی دونگ لو چا سزاوار توجه است.