جینجینگ مائو جیان

جینجینگ مائو جیان (Jīnjǐng máo jiān) نمونه‌ای از مکتب چای سبز هونان از نوع مائو جیان (毛尖‎, máo jiān – «نوک‌های کرک‌دار») است که با ویژگی بارز «سه سبزی» (三绿‎, sān lǜ) شناخته می‌شود: رنگ سبز برگ خشک، رنگ سبز دم‌آورده و رنگ سبز ته‌نشین چای. این چای در شهرک جینجینگ از شهرستان چانگشا در استان هونان تولید می‌شود و محصولی با نشان جغرافیایی ملی است و فناوری تولید آن در فهرست میراث فرهنگی ناملموس استان هونان ثبت شده است.

1. طبقه‌بندی و منشأ:

• نوع: چای سبز (绿茶‎, lǜchá)، غیر تخمیری.
• رده: چای‌های سبز منطقه‌ای هونان؛ در فهرست «ده چای نامدار هونان» (湖南十大名茶‎, ۲۰۰۵) جای دارد.
• منشأ: چین، استان هونان (湖南省‎, Húnán shěng)، شهرستان چانگشا (长沙县‎, Chángshā xiàn)، شهرک جینجینگ (金井镇‎, Jīnjǐng zhèn). هستهٔ اصلی تولید در باغ‌های چای تپه‌ماهوری واقع در محل تلاقی رودهای جینجینگ‌خه (金井河‎) و تو‌جیاخه (脱甲河‎) قرار دارد.
• مختصات جغرافیایی: تقریباً ۲۸°۴۰′ شمالی، ۱۱۳°–۱۱۴° شرقی.

2. تاریخچه و اهمیت فرهنگی:

• تاریخچه: سنت‌های چای‌کاری در شهرستان چانگشا به دوران امپراتوری تانگ (۶۱۸–۹۰۷ میلادی) بازمی‌گردد؛ اسناد این دوره به تولید چای در ناحیهٔ چانگشا اشاره دارند. در دوران سونگ، بیش از بیست نوع چای نامدار از جمله شیان‌جی (仙芝‎) و یو‌جین (玉津‎) در این منطقه تولید می‌شد. لی شی‌جن (李时珍‎, Lǐ Shízhēn) در کتاب «بِن‌تسائو گان‌مو» (本草纲目‎, Běncǎo Gāngmù) از «چای چو» (楚之茶‎) و به‌ویژه «بای‌لو» (白露‎) از جینجینگ یاد کرده که یکی از نخستین اسناد شهرت این چای است. در دورهٔ شیان‌فِنگ و تونگ‌جی از دودمان چینگ (۱۸۵۱–۱۸۷۴)، چای قرمز جینجینگ و گائو‌چیائو شهرتی خاص یافت و به‌اصطلاح «منطقهٔ چای قرمز چانگشا‌–‌لیو‌یانگ‌–‌پینگ‌جیانگ» شکل گرفت. بعدها چای سبز جای چای قرمز را گرفت و جینجینگ مائو جیان به عنوان پیشگام این خط تولید سبز مطرح شد. شکل امروزی چای به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۴ پدید آمد و در همان سال جایزهٔ کیفیت از وزارت کشاورزی، دام‌پروری و شیلات دریافت کرد. در ۲۰۰۵ در میان ده چای برتر هونان جای گرفت. در ۲۰۰۸ برند «جینجینگ» (金井牌‎) به عنوان نخستین برند چای استان، عنوان «علامت تجاری مشهور چین» (中国驰名商标‎, Zhōngguó chímíng shāngbiāo) را دریافت کرد. در ۲۰۱۶ فناوری ساخت آن در فهرست میراث فرهنگی ناملموس استان هونان ثبت شد.

• نام‌گذاری: 金井‎ (Jīnjǐng) – «چاه طلایی» نام شهرک است و به چشمهٔ طبیعی محلی اشاره دارد. 毛尖‎ (Máo Jiān) – «نوک‌های کرک‌دار» اصطلاحی کلاسیک برای چای‌های سبزی است که از جوانه‌ها و برگ‌های انتهایی پوشیده از کرک سفید (بای هائو، 白毫‎) تهیه می‌شوند.

• اهمیت فرهنگی: تاریخ چای شهرک جینجینگ با تاریخ اقتصادی منطقه گره خورده است: در سدهٔ نوزدهم، چای قرمز جینجینگ از طریق هان‌کو به اروپا و روسیه صادر می‌شد و تجارت چای قشری از بازرگانان محلی را شکل داد. تغییر رویکرد به چای سبز در سدهٔ بیستم پاسخی به تحولات بازار داخلی بود و جینجینگ مائو جیان به‌سرعت جایگاه «پرچمدار منطقه‌ای» را تصاحب کرد. امروزه این چای شناسنامهٔ فرهنگ چای شهرستان چانگشا است. شهرک جینجینگ به‌عنوان منطقه‌ای کاملاً پاک‌زیست گواهی «نوار اکسیژن طبیعی چین» (中国天然氧吧‎) را دریافت کرده است. در سال ۲۰۲۳ برند «جینجینگ» از نظر ارزش برند در میان برندهای چای هونان جایگاهی پیشرو داشت. یک بستهٔ تزئینی ۱۰۰ گرمی از این چای در ظرف چینی «چونگ‌و هونگ» (中国红‎, «قرمز چینی») یک بار در حراج به قیمت ۶۳٬۸۰۰ یوان فروخته شد که لقب غیررسمی «طلای سبز» (绿色金茶‎) را برای آن به همراه داشت.

3. توصیف گیاه‌شناختی و مادهٔ اولیه:

• رقم / کولتیوار: در باغ‌های جینجینگ چندین رقم از Camellia sinensis var. sinensis کشت می‌شود: ارقام اصلی عبارتند از بای هائو زائو (白毫早‎, Báiháo Zǎo، زودرس با کرک فراوان)، فودینگ دا بای (福鼎大白‎, Fúdǐng Dà Bái، قابلیت بالای تولید شاخه)، جو یه چی (槠叶齐‎, Zhū Yè Qí) و شیانگ‌بو لو (湘波绿‎, Xiāngbō Lǜ). بیشتر بوته‌ها بیش از ۳۰ سال سن دارند. وزن صد شاخهٔ استاندارد «یک جوانه-یک برگ» حدود ۴۵ گرم است و دورهٔ حفظ نرمی برگ نسبت به باغ‌های دشتی ۷ تا ۱۰ روز طولانی‌تر است.
• چینش: چینش اصلی در اوایل بهار است؛ چای «مینگ‌چیان» (明前‎, míngqián، پیش از جشن چینگ‌مینگ) بیشترین ارزش را دارد. اصل «پنج ممنوعیت» (五不采‎, wǔ bù cǎi) به‌دقت رعایت می‌شود: پس از باران، برگ‌های آسیب‌دیده از آفات، برگ‌های بنفش و شاخه‌های بیش‌ازحد بلند یا بدشکل چیده نمی‌شوند.
• استاندارد چینش: درجهٔ ویژه (特级‎, tèjí) – عمدتاً جوانهٔ کامل به طول حداکثر ۲.۰ سانتی‌متر؛ درجهٔ یک – یک جوانه و یک برگ در آغاز باز شدن (≥۸۰٪)؛ درجهٔ دو – یک جوانه و دو برگ.
• الزامات مادهٔ اولیه: فقط کشت ارگانیک، با استفاده انحصاری از کودهای آلی؛ باغ‌ها توسط مؤسسهٔ سوئیسی IMO (مؤسسهٔ بوم‌شناسی بازار) مطابق با استاندارد چای ارگانیک تأیید شده‌اند.

4. اقلیم محلی (تروآر) و ویژگی‌های کشت:

• اقلیم و ناهمواری: منطقه دارای اقلیم موسمی نیمه‌گرمسیری مرطوب است. میانگین دمای سالانه ۱۷.۲ درجهٔ سانتی‌گراد، بارندگی سالانه ۱٬۳۰۰–۱٬۴۰۰ میلی‌متر، دورهٔ بدون یخبندان ۲۷۴ روز. تعداد روزهای مه‌آلود بیش از ۱۸۰ روز در سال است که نور غالباً پراکنده را فراهم می‌کند – یکی از عوامل کلیدی در انباشت مواد معطر و اسیدهای آمینه در برگ چای.
• ارتفاع رویش: ۲۰۰–۳۰۰ متر از سطح دریا (تپه‌ماهور).
• خاک: خاک‌های بنفش (紫色土‎, zǐsè tǔ) با pH ۵.۵–۶.۵ غالب است که سرشار از پتاسیم، سیلیسیم و عناصر ریزمغذی است. پوشش جنگلی آبخیز ۷۲–۸۷.۶٪ است و غلظت یون‌های منفی اکسیژن به پنجاه برابر سطوح شهری می‌رسد.
• ویژگی‌های کشت: باغ‌های چای با آب چشمه‌های محلی آبیاری می‌شوند. ترکیب مه‌آلودگی، خاک حاصلخیز اسیدی و نوسانات ملایم دما، نیمرخ عطری مشخص «شاه‌بلوطی» را ایجاد می‌کند که جینجینگ مائو جیان را از دیگر مائو جیان‌های هونان متمایز می‌سازد. پوشش جنگلی بالا سدی طبیعی در برابر آلودگی‌ها و آفات ایجاد می‌کند. باغ‌ها در منطقهٔ تپه‌ای میان‌دو‌رود واقع شده‌اند و مه‌های صبحگاهی تا اواخر صبح در دره‌ها باقی می‌مانند و برگ را برای ساعات بیشتر در معرض نور پراکنده قرار می‌دهند. این امر سرعت فتوسنتز را کاهش می‌دهد و به انباشت اسیدهای آمینه (به‌ویژه L-تیانین) به‌زیان کاتچین‌ها می‌انجامد که نرمی طعم و شیرینی بالاتر را شکل می‌دهد.

5. فناوری تولید:

فناوری تولید شامل شش مرحلهٔ اصلی است که یک تکنیک اختصاصی «برآوردن کرک در دمای کنترل‌شده» (适温提毫‎, shìwēn tíháo) دارد که ویژگی متمایز جینجینگ مائو جیان است:

1. پهن کردن برگ تازه (鲜叶摊放‎, xiānyè tānfàng): ۴ تا ۶ ساعت روی سینی‌های بامبو برای از دست دادن بخشی از رطوبت و آماده‌سازی برای تثبیت.
2. «کشتن سبزی» (杀青‎, shāqīng): تثبیت با غلتک در دمای ۱۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد به مدت ۵ تا ۶ دقیقه که اکسیداسیون آنزیمی را متوقف کرده و سبزی برگ را حفظ می‌کند.
3. مالش (揉捻‎, róuniǎn): فرایند سه‌مرحله‌ای «سبک–سنگین–سبک» به مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه؛ باعث شکستن دیواره‌های سلولی و آزاد شدن شیره می‌شود که غلظت دم‌آورده را شکل می‌دهد.
4. برآوردن کرک در دمای کنترل‌شده (适温提毫‎, shìwēn tíháo): مرحلهٔ اختصاصی که برگ در دمای دقیقاً کنترل‌شده فرآوری می‌شود تا کرک سفید روی سطح برگ‌ها تثبیت شده و طراوت عطر حفظ گردد. همین تکنیک است که ظاهر مشخص «سبز-نقره‌ای» چای نهایی را فراهم می‌کند.
5. خشک کردن (烘干‎, hōnggān): در دمای حدود ۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد تا رسیدن رطوبت به ≤۶.۵٪.
6. درجه‌بندی (分级‎, fēnjí): گزینش بر اساس اندازهٔ قطعات و کیفیت.

6. ویژگی‌های ارگانولپتیک:

• شکل ظاهری برگ خشک: برگ‌های ظریف، یک‌دست، با پیچش مارپیچی (卷曲似螺‎)، با کرک سفید فراوان نمایان (白毫显露‎)، به رنگ سبز-نقره‌ای با تُن زمردی. سطح صاف و براق.
• عطر برگ خشک: عطر تمیز و بلند با نت مشخص شاه‌بلوطی (栗香‎, lì xiāng) که به‌ویژه در درجهٔ ویژه محسوس است. با گرم شدن در دست، پایه‌ای از گل و سبزی تازه آشکار می‌شود.
• عطر دم‌آورده: ماندگار، تمیز، با تأکید شاه‌بلوطی در نت‌های فوقانی و سبزی فرح‌بخش در پایه. عطر تا چندین دور ریختن باقی می‌ماند.
• طعم: تازه (清鲜‎, qīng xiān)، با شیرینی بارز در طعم پس‌ازچشیدن – هوی‌گان (回甘‎, huígān). بدنه سبک اما نه آبکی؛ بخش آمینواسیدی جزئی اومامی‌مانند و لطیف ایجاد می‌کند. تلخی و گسی تقریباً در صورت دم‌آوری صحیح غایب هستند.
• رنگ دم‌آورده: سبز لطیف، شفاف، با درخشش روشن و تمیز (嫩绿清澈‎, nèn lǜ qīngchè).
• ته‌نشین چای (برگ دم‌کشیده): لطیف، یک‌دست، سبز درخشان، با حفظ تمامیت جوانه‌ها و برگ‌ها.

7. ترکیب شیمیایی:

• پلی‌فنل‌ها (کاتچین‌ها): محتوای پلی‌فنل‌های چای ≥۳۰٪ (برای درجهٔ یک) که فعالیت آنتی‌اکسیدانی بارز را تضمین می‌کند. بر اساس داده‌های تولیدکننده، بازدهی خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد توسط پلی‌فنل‌های جینجینگ مائو جیان ۱۸ برابر بیشتر از ویتامین E است.
• آمینواسیدها (از جمله L-تیانین): سطح بالا به‌واسطهٔ ریزمقیاس مه‌آلود و سایه، شیرینی و «بدنه»‌ی طعم را شکل می‌دهد.
• عصارهٔ آبی: ≥۴۵٪ (درجهٔ ویژه)، که نشان از محتوای غنی از مواد محلول و قابلیت استخراج بالا دارد.
• آلکالوئیدها: کافئین، تئوبرومین، تئوفیلین – مجموعهٔ استاندارد در چای سبز باکیفیت که تحریک ملایم را فراهم می‌کند.
• عناصر ریزمغذی: چای دارای محتوای بالای روی (Zn) و سلنیوم (Se) است – نتیجهٔ ترکیب معدنی خاص خاک‌های بنفش منطقه.
• ویتامین‌ها: گروه B، ویتامین C (مقدار قابل توجه در مادهٔ اولیهٔ بهاری تازه)، ویتامین K.
• روغن‌های اسانسی: ترکیبات معطر شاه‌بلوطی و سبزینه‌ای که طی تثبیت غلتکی و مرحلهٔ برآوردن کرک شکل می‌گیرند.
• فلوئور: محتوای فلوئور به تقویت مینای دندان و مهار باکتری‌های پوسیدگی‌زا کمک می‌کند.

8. خواص مفید:

1. محافظت آنتی‌اکسیدانی قوی: کاتچین‌ها رادیکال‌های آزاد را خنثی می‌کنند و فرایندهای پیری سلولی را کُند می‌سازند.
2. اثر نیروبخشی ملایم: ترکیب کافئین و L-تیانین نشاط را بدون تحریک بیش از حد سیستم عصبی فراهم می‌کند.
3. پشتیبانی از سیستم قلبی-عروقی: کاتچین‌ها (به‌ویژه EGCG) به کاهش رسوب لیپیدها در عروق کمک کرده و خطر آترواسکلروز را کاهش می‌دهند.
4. کمک به گوارش: پلی‌فنل‌ها ترشح آنزیم‌های گوارشی را تحریک می‌کنند و تجزیهٔ چربی‌ها را پس از غذا تسهیل می‌نمایند.
5. تقویت مینای دندان: فلوئور و کاتچین‌ها رشد باکتری‌های دهان را مهار و تشکیل پلاک دندانی را کاهش می‌دهند.
6. تغذیهٔ معدنی: محتوای بالای روی و سلنیوم عملکرد ایمنی و سلامت پوست را پشتیبانی می‌کند.
7. پشتیبانی شناختی: L-تیانین به تمرکز حواس و وضوح فکر کمک کرده و سطح اضطراب را کاهش می‌دهد.
8. حمایت از متابولیسم: پلی‌فنل‌ها و کافئین در ترکیب با یکدیگر ترموژنز را تحریک و تجزیهٔ چربی‌ها را تسریع می‌کنند که در صورت مصرف منظم می‌تواند به حفظ وزن سالم بدن کمک کند.

9. دم‌آوری:

• دمای آب: ۸۵ درجهٔ سانتی‌گراد (برای درجهٔ ویژه ۸۰ درجه). به‌هیچ‌وجه از آب جوش بالای ۸۵ درجه استفاده نکنید: این کار L-تیانین را تخریب و تلخی بیش از اندازه ایجاد می‌کند.
• مقدار چای: ۳ گرم در ۱۵۰ میلی‌لیتر (نسبت ۱:۵۰) برای روش فنجانی؛ ۵–۶ گرم در ۱۲۰ میلی‌لیتر برای گایوان به سبک گونگ‌فو.
• ظرف: فنجان شیشه‌ای گزینهٔ ایده‌آل برای تماشای «رقص» برگ‌ها است (روش ریختن از بالا – شان تو فا، 上投法‎، که چای را در آب از قبل ریخته‌شده می‌افزایند، توصیه می‌شود). گایوان چینی سفید برای چشیدن دقیق عطر مناسب است. قوری ای‌شینگ توصیه نمی‌شود – خاک رس متخلخل ممکن است عطر ظریف را جذب کند.
• آب: آب چشمه یا آب فیلترشدهٔ نرم؛ آب لوله‌کشی با املاح بالا نامطلوب است زیرا ممکن است طعم را مخدوش کند.
• فرایند:
  1. فنجان یا گایوان را با آب داغ گرم کنید.
  2. برای روش ریختن از بالا: آب با دمای مناسب را تا ۷/۱۰ حجم بریزید، سپس چای را به‌آرامی اضافه کنید.
  3. نخستین دم‌آوری – ۳۰ ثانیه، دفعات بعدی با افزایش ۱۰ ثانیه‌ای.
  4. ۳–۴ بار ریز (فنجان) یا تا ۵–۶ بار (گایوان، در صورت استفاده از ۵–۶ گرم).

10. نگهداری:

• ظرف: بسته‌بندی هوابند (کیسه‌های خلأ یا قوطی‌های فلزی با درپوش محکم)، محافظت کامل از بوهای خارجی، نور و رطوبت ضروری است.
• دما: دمای بهینهٔ ۰–۵ درجهٔ سانتی‌گراد (یخچال) برای نگهداری طولانی‌مدت؛ ماندگاری در شرایط صحیح تا ۱۲ ماه است. پیش از باز کردن، بسته را در حالت دربسته به دمای اتاق برسانید تا از تبخیر رطوبت روی برگ جلوگیری شود.
• پس از باز شدن: در عرض یک ماه مصرف کنید؛ در یخچال و در ظرف دربسته نگهداری شود.
• توصیهٔ تولیدکننده: چای تازه‌چین توصیه می‌شود ۷ روز در تاریکی نگهداری شود تا «آتش آن فرونشیند» (醒茶‎, xǐng chá) و گرمای ملایم تفت‌کاری پراکنده گردد.

11. قیمت و تقلب‌ها:

• حدود قیمت: درجهٔ ویژه (جوانه‌های کامل، فرآوری دستی) – از ۸۰۰ یوان/جین (۵۰۰ گرم) و بالاتر؛ درجهٔ یک – ۲۰۰–۵۰۰ یوان/جین؛ درجهٔ دو – ۱۰۰–۳۰۰ یوان/جین. مجموعه‌های هدیه در بسته‌بندی تزئینی چینی ممکن است به‌طور قابل‌توجهی گران‌تر باشند.
• عوامل قیمت: فصل چینش (مینگ‌چیان گران‌تر از یو‌چیان)، استاندارد چینش (جوانهٔ کامل گران‌تر از جوانه با برگ)، کار دستی یا ماشینی، محصول سال خاص.
• چگونه از تقلب دوری کنید:
  • از فروشندگان مجاز برند «جینجینگ» یا مستقیماً از تعاونی‌های شهرک جینجینگ خرید کنید.
  • شکل ظاهری را بررسی کنید: چای اصلی برگ‌های ظریف و مارپیچی با کرک سفید فراوان و رنگ سبز-نقره‌ای بدون لکه‌های قهوه‌ای دارد.
  • عطر را ارزیابی کنید: تُن تمیز شاه‌بلوطی بدون بوی ماندگی، ترشیدگی یا دود.
  • به دم‌آورده دقت کنید: باید سبز لطیف و شفاف، بدون کدورت باشد.
  • قیمت بیش‌ازحد پایین برای «درجهٔ ویژه» نخستین نشانهٔ تعویض مادهٔ اولیه است.

12. نکات جالب:

1. تکنیک اختصاصی «برآوردن کرک»: روش 适温提毫‎ (shìwēn tíháo) که در تولید جینجینگ مائو جیان به‌کار می‌رود، دانش فنی منحصر‌به‌فرد این چای محسوب می‌شود. درخشش «یخ‌مانند» کرک سفید روی برگ‌های تمام‌شده – که امضایی بی‌اشتباه این چای در میان چای‌های سبز هونان است – حاصل همین مرحله است.

2. رکورد حراج: یک مجموعهٔ هدیهٔ ۱۰۰ گرمی جینجینگ مائو جیان در ظرف چینی «چونگ‌و هونگ» در یک حراج به قیمت ۶۳٬۸۰۰ یوان فروخته شد که لقب «درخت طلای سبز» را در محاورهٔ محلی رایج کرد.

3. گواهی بین‌المللی ارگانیک: باغ‌های چای جینجینگ چندین سال است که گواهی کشت ارگانیک را از مؤسسهٔ سوئیسی IMO دریافت می‌کنند – امری نادر برای چای‌های سبز منطقه‌ای چین.

4. ردپای ادبی: اشاره به «شبنم سفید از چو» (楚之茶…白露‎) در کتاب «بِن‌تسائو گان‌مو» لی شی‌جن، یکی از شواهد تاریخی شهرت چای سبز ناحیهٔ جینجینگ در دوران مینگ به شمار می‌آید.

5. برند بوم‌شناختی: شهرک جینجینگ گواهی «نوار اکسیژن طبیعی چین» دارد – غلظت یون‌های منفی اکسیژن در باغ‌های چای ۵۰ برابر سطوح شهری است. این یکی از معدود مناطق چای‌کاری هونان است که هم‌زمان موقعیت استراحتگاه بوم‌شناختی و تولید صنعتی چای را دارد.

6. چای قرمز – پیش‌درآمدی فراموش‌شده: پیش از پیدایش جینجینگ مائو جیان، شهرک عمدتاً به چای قرمز شهره بود که ستون صادرات در دورهٔ چینگ را تشکیل می‌داد. تغییر رویکرد از چای قرمز به سبز در سدهٔ بیستم، یک نمونهٔ نادر از انتقال موفق تخصص یک ناحیهٔ کامل چای است.

13. مقایسه با دیگر چای‌های سبز نوع مائو جیان:

• شینیانگ مائو جیان (信阳毛尖‎, Xìnyáng Máo Jiān): استان هنان. یکی از «ده چای نامدار چین». شکل سوزنی مستقیم (برخلاف شکل مارپیچی جینجینگ)، عطر برجستهٔ شاه‌بلوطی با نت «پوست شاه‌بلوط رسیده». در دمای تثبیت بالاتر (۱۶۰–۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد در ووک دستی) تولید می‌شود، دم‌آورده غلیظ‌تر و پرتر.

• گو‌ژانگ مائو جیان (古丈毛尖‎, Gǔzhàng Máo Jiān): استان هونان (شیانگ‌سی). شکل مستقیم با کرک فراوان، عطر تازه با تأکیدهای گلی. در ارتفاعات بالا (تا ۸۰۰ متر) و خاک‌های سرشار از سلنیوم کشت می‌شود. فناوری شامل هشت مرحله با شکل‌دهی دستی است.

• دو‌یون مائو جیان (都匀毛尖‎, Dūyún Máo Jiān): استان گوئی‌جو. «ده چای نامدار چین». از ارقام ریزبرگ کوهستانی در ارتفاعات بالای ۱٬۰۰۰ متر تولید می‌شود. شکل – «قلاب‌ک‌های» فشرده با کرک نقره‌ای؛ طعم سبک‌تر با شیرینی بارز، عطر لطیف‌تر و ظریف‌تر. محتوای پلی‌فنل‌ها حدود ۲۰٪ است که به‌طور قابل‌توجهی از جینجینگ مائو جیان (≥۳۰٪) پایین‌تر است.

• وِی‌شان مائو جیان (沩山毛尖‎, Wèishān Máo Jiān): استان هونان (نینگ‌شیانگ). تفاوت مهم: در دستهٔ چای‌های زرد (黄茶‎) قرار دارد، نه سبز. شامل مرحلهٔ «تعرق» (闷黄‎, mèn huáng) است که به دم‌آورده رنگ زرد-نارنجی و عطر دودی صمغ کاج می‌بخشد – نیمرخ طعمی کاملاً متفاوت.

• بای‌ما مائو جیان (白马毛尖‎, Báimǎ Máo Jiān): استان هونان (رشته‌کوه شو‌فِنگ). نام آن از رشته‌کوه بایما گرفته شده که باغ‌ها در پای آن و هم‌مرز با درهٔ خوانگ‌جین‌جینگ (黄金井‎) قرار دارند. برگ‌ها متراکم‌تر، کمی خمیده؛ عطر بلند و گلی؛ دم‌آورده روشن‌تر با تُن سبز تمیز. در سال ۱۹۹۱ عنوان «چای نامی استان هونان» را دریافت کرد.

در پایان:

جینجینگ مائو جیان چایی است که در آن دقت مهندسی تولید مدرن با سنت چای‌سازی چندصدسالهٔ تپه‌های هونان پیوند می‌خورد. شناسنامه‌ی آن – «سه سبزی» و عطر شاه‌بلوطی با طعم شیرین و تمیز پس‌ازچشیدن – نتیجهٔ اقلیم منحصربه‌فرد خاک‌های بنفش سرشار از روی و سلنیوم، ریزاقلیم مه‌آلود درهٔ جینجینگ و تکنیک اختصاصی «برآوردن کرک» است. این چای برای کسانی است که در چای سبز نه تلخی زاهدانه، بلکه شیرینی ملایم و تقریباً شیرینی‌مانند را در ترکیب با سبزی فرح‌بخش می‌جویند. برای دوستداران تازه‌کار چای سبز، دریچه‌ای لطیف و در دسترس به دنیای مائو جیان‌های چینی می‌گشاید و برای چای‌نوشان باتجربه، انگیزه‌ای برای اندیشیدن به ثروت ناشناختهٔ استان چای‌خیز هونان فراهم می‌کند.