ژائوپینگ لو چا

ژائوپینگ لو چا (昭平绿茶, Zhāopíng lǜchá) چای سبز چینی با فرآوری ترکیبی (烘炒结合型, hōngchǎo jiéhé xíng) است که در شهرستان ژائوپینگ در منطقه خودمختار گوانگشی ژوانگ تولید می‌شود. چای سبز ژائوپینگ به اصل «سه سبزی و چهار زیبایی» (三绿四美, sānlǜ sìměi) مشهور است: برگ سبز زمردین، دم‌کرده سبز یشمی، تفاله چای سبز لطیف؛ زیبایی شکل، زیبایی دم‌کرده، زیبایی عطر و زیبایی طعم. ژائوپینگ به شایستگی «نخستین چای زودرس بهاره سرزمین اصلی چین» (中国大陆第一早春茶, Zhōngguó Dàlù Dìyī Zǎochūnchá) نامیده می‌شود – برداشت در اینجا ۳۰ روز زودتر از مناطق چای‌خیز جِجیانگ و جیانگ‌سو آغاز می‌شود.

1. طبقه‌بندی و خاستگاه:

• نوع: چای سبز (绿茶, lǜchá)، تخمیرنشده، با فرآوری ترکیبی (تلفیق تفت دادن و خشک‌کردن با هوای داغ). درجه اکسیداسیون – کمتر از ۵٪.
• رده: چای‌های سبز منطقه‌ای چین؛ محصول دارای نشان حفاظت‌شده جغرافیایی (国家地理标志产品, Guójiā Dìlǐ Biāozhì Chǎnpǐn). شهرستان ژائوپینگ با عناوین «زادگاه چای ارگانیک چین» (中国有机茶之乡, Zhōngguó Yǒujī Chá zhī Xiāng)، «زادگاه چای نامدار چین» (中国名茶之乡, Zhōngguó Míngchá zhī Xiāng) و «منطقه کلیدی تولید چای سبز در چین» (全国绿茶重点产区, Quánguó Lǜchá Zhòngdiǎn Chǎnqū، این عنوان در سال ۲۰۲۴ اعطا شد) شناخته می‌شود.
• خاستگاه: چین (中国, Zhōngguó)، منطقه خودمختار گوانگشی ژوانگ (广西壮族自治区, Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū)، شهر مرکزی هِژو (贺州市, Hèzhōu Shì)، شهرستان ژائوپینگ (昭平县, Zhāopíng Xiàn). منطقه حفاظت‌شده کل شهرستان را در بر می‌گیرد – ۱۱ دهستان و شهرک، ۱۱۸ روستای اداری.
• مختصات جغرافیایی: حدوداً ۲۳°۴۰′–۲۴°۲۴′ عرض شمالی، ۱۱۰°۳۴′–۱۱۱°۱۹′ طول شرقی.

2. تاریخچه و اهمیت فرهنگی:

• تاریخچه:

سنت چای ژائوپینگ بیش از هزار سال قدمت دارد و از دوران سونگ جنوبی (南宋, Nán Sòng) آغاز می‌شود.

دوره سونگ–یوان (宋元, Sòng-Yuán): در سال‌های چونشی (淳熙, Chúnxī، ۱۱۷۴–۱۱۸۹) حکومت امپراتور شیائو زونگ (孝宗, Xiào Zōng) از سونگ جنوبی، چای ژائوپینگ در فهرست چای‌های خراجی گوانگشی (广西贡茶, Guǎngxī Gòngchá) قرار گرفت؛ سهمیه خراج سالانه ۷۵۰۰ جین (حدود ۳۷۵۰ کیلوگرم) بود. در دوران مینگ و چینگ، چای «وِیگوو چینگ» (未过清, wèiguòqīng، «چیده‌شده پیش از چینگمینگ») از کوه شیانگچی (象棋山, Xiàngqí Shān) از طریق شهرهای بندری به خارج صادر می‌شد. سالنامه شهرستان در سال ۱۹۳۴ (《昭平县志》, Zhāopíng Xiànzhì) اشاره می‌کند که چای محلی «از نظر طعم و عطر چیزی کم از چای‌های نامدار جیانگ‌سو، ججیانگ، فوجیان و آن‌هوئی ندارد».

نوسازی فناوری (دهه‌های ۱۹۷۰–۱۹۹۰): در دهه ۱۹۷۰، استادکاران ژائوپینگ فناوری لونگ‌جینگ را اقتباس کردند و انواع محلی «سوزن نقره‌ای» (银针, yínzhēn) و «سوزن یشمی» (碧玉针, bìyù zhēn) را پدید آوردند که بعدها تحت نام «یین شان چا» (银杉茶, Yínshān Chá – «چای نراد نقره‌ای») یکپارچه شدند. در دهه ۱۹۹۰، برنامه «۱۷۷۷» (人均种茶0.1亩, rén jūn zhòng chá 0.1 mǔ) با هدف استانداردسازی فناوری و گسترش مزارع به اجرا درآمد.

دوران برندینگ (قرن بیست و یکم): در سال ۲۰۰۷، «جیانگ‌جونفِنگ یین شان» (将军峰银杉, Jiāngjūnfēng Yínshān) مدال طلای کنفرانس جهانی چای سبز را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۳، اداره کل نظارت بر کیفیت (国家质检总局, Guójiā Zhìjiǎn Zǒngjú) حفاظت از نشان جغرافیایی «ژائوپینگ چا» (昭平茶) را تصویب کرد. تا سال ۲۰۲۵، مساحت باغ‌های چای شهرستان به ۲۶۶٬۰۰۰ مو (حدود ۱۷٬۷۰۰ هکتار) می‌رسد، تولید سالانه چای خشک ۲۳٬۲۰۰ تن، ارزش کل محصولات از ۶.۸ میلیارد یوان فراتر رفته و برند «ژائوپینگ چا» هشتمین سال متوالی در فهرست «۱۰۰ برند برتر منطقه‌ای چین» با ارزش ۴۲.۳۸ میلیارد یوان قرار دارد.

• نام:

«ژائوپینگ» (昭平, Zhāopíng) نام شهرستانی است که ریشه در دوره تانگ دارد: نویسه 昭 (zhāo) به معنای «روشن، تابناک»، 平 (píng) به معنای «هموار، آرام» است؛ روی هم رفته «سرزمین آرامش روشن». «لو چا» (绿茶, Lǜchá) – «چای سبز». در گفتار روزمره، چای سبز ژائوپینگ «ژائوپینگ لو» (昭平绿, Zhāopíng Lǜ) نیز نامیده می‌شود.

• اهمیت فرهنگی:

افسانه کوه شیانگچی (象棋山, Xiàngqí Shān) می‌گوید که روزی جاودانگان، در گذر از قله‌های کوهستان، شیفته زیبایی مناظر در این مکان توقف کردند. صفحه شطرنجی گشودند و به بازی پرداختند و خدمتکارشان «چای جادویی» را با آب چشمه‌های کوهستانی دم می‌کرد. پیش از رفتن، جاودانگان دانه‌های شگفت‌انگیزی بر دامنه‌ها پراکندند – و دامنه‌ها از درختان چای پوشیده شد. به پاس این افسانه، کوه را شیانگچی – «شطرنج» نامیدند. این روایت نمادین احترام دیرینه مردم محلی به چای کوهستانی را بازتاب می‌دهد. در سال ۲۰۱۸، «فن تهیه چای کوه شیانگچی» (象棋山茶制作技艺, Xiàngqí Shān Chá Zhìzuò Jìyì) در فهرست میراث فرهنگی ناملموس گوانگشی ثبت شد.

3. توصیف گیاه‌شناسی و ماده خام:

• رقم / کولتیوار: کاشت اصلی (حدود ۶۰٪) – فویون ۶ (福云6号, Fúyún 6 Hào)، کولتیوار فوق‌زودرس ریزبرگ Camellia sinensis var. sinensis، که به‌ویژه برای چای‌های تخت از نوع «نراد نقره‌ای» پرورش یافته است. آغاز برداشت – اواسط فوریه، که جایگاه ژائوپینگ را به‌عنوان یکی از زودهنگام‌ترین مناطق چای‌خیز سرزمین اصلی چین تثبیت می‌کند. همچنین وونیوزائو (乌牛早, Wūniúzǎo) و لونگ‌جینگ ۴۳ (龙井43, Lóngjǐng 43) نیز کاشته شده‌اند. برای چای‌های پیچ‌خورده (象棋云雾, Xiàngqí Yúnwù) از جمعیت بومی درختان میان‌برگ از نوع درختی (乔木型中叶种, qiáomù xíng zhōngyè zhǒng) استفاده می‌شود که دم‌کرده‌ای غلیظ‌تر و «پُرتنه‌تر» می‌دهند.
• برداشت: برداشت زودهنگام بهاره از اواسط فوریه آغاز می‌شود (جوانه‌های منفرد – ماده خام ممتاز). فصل اصلی بهاره تا پایان آوریل ادامه دارد. برداشت تابستانه–پاییزه (مه–اکتبر) – جوانه با دو برگ – به انواع انبوه با مقاومت بالاتر در برابر دم‌آوری‌های مکرر اختصاص می‌یابد.
• استاندارد برداشت: ممتاز – جوانه‌های بازنشده یا جوانه با یک برگ تازه شروع به باز شدن. درجه یک – جوانه با یک تا دو برگ. درجه دو – جوانه با دو تا سه برگ.
• الزامات ماده خام: یکدست، تازه، بدون آسیب مکانیکی، چیده شده در هوای خشک. ماده خام از کوه شیانگچی، جایی که درختان صدساله می‌رویند، ارزش ویژه‌ای دارد.

4. ترُوار و ویژگی‌های کشت:

• اقلیم و ناهمواری: شهرستان ژائوپینگ در کمربند موسمی نیمه‌گرمسیری در مرز ۲۳°–۲۴° عرض شمالی قرار دارد. میانگین دمای سالانه ۱۹.۹–۲۱.۲ درجه سانتی‌گراد، که دوره بدون یخبندان بیش از ۳۱۰ روز را فراهم می‌کند. بارندگی سالانه ۱۶۵۰–۲۰۴۶ میلی‌متر (یکی از پرباران‌ترین مناطق گوانگشی). روزهای مه‌آلود – بیش از ۱۸۰ روز در سال، اختلاف دمای شبانه‌روزی – بیش از ۱۰ درجه سانتی‌گراد، سهم نور پراکنده خورشید – حدود ۷۰٪. ناهمواری – کوهستانی–تپه‌ای: ۸۷.۶٪ قلمرو را کوه‌ها تشکیل می‌دهند و ژائوپینگ را در اصطلاح «ژائوپینگ بو پینگ» (昭平不平، «ژائوپینگ هموار نیست») می‌نامند. ارتفاعات از ۵۰ تا ۱۱۰۰ متر متغیر است؛ مزارع اصلی در ارتفاعات ۳۰۰–۹۶۷ متر قرار دارند.
• خاک‌ها: خاک‌های کوهستانی قرمز–زرد (山地红黄壤, shāndì hónghuáng rǎng)، اسیدیته ۵.۰–۶.۵، محتوای ماده آلی ≥ ۲.۵٪، غنی از سلنیم. درصد پوشش جنگلی شهرستان ۸۵.۵٪، رتبه نخست در گوانگشی، که حفاظت طبیعی در برابر آفات (کنترل بیولوژیک ۵۰٪ مؤثرتر) و فقدان کامل آلاینده‌های صنعتی را تضمین می‌کند.
• ویژگی‌های کشت: موقعیت مرتفع و ابرناکی فراوان رشد شاخه‌ها را کند کرده و غلظت اسیدهای آمینه در برگ بهاره را به ≥ ۵.۲٪ می‌رساند – ۱۵٪ بالاتر از چای‌های دشتی. بسیاری از واحدها گواهی ارگانیک دارند؛ بزرگ‌ترین تولیدکننده – شرکت «جیانگ‌جونفِنگ» (将军峰茶业, Jiāngjūnfēng Cháyè) که مزارع آن در روستای جیانگ‌کو (江口村) تا ۶۰٪ حجم تولید شهرستان را تأمین می‌کند.

5. فناوری تولید:

ژائوپینگ لو چا با فناوری ترکیبی، شامل تفت دادن (炒, chǎo) و خشک‌کردن با هوای داغ (烘, hōng) تولید می‌شود:

1. چیدن (采摘, cǎizhāi): چیدن دستی گزینشی ماده خام جوان.
2. پژمردگی نخستین روی الک‌های بامبو (摊青, tānqīng): برگ‌ها روی سینی‌های بامبو در لایه‌ای به ضخامت ۳–۵ سانتی‌متر پهن شده و به مدت ۴–۶ ساعت در دمای اتاق ۲۰–۲۵ درجه سانتی‌گراد نگهداری می‌شوند تا کاهش رطوبت به ۲۰–۲۵٪ برسد و برگ نرم شود. الک‌های بامبو هوادهی یکنواخت را فراهم می‌کنند که طراوت طعم چای نهایی را به‌طور محسوسی افزایش می‌دهد.
3. «کشتن سبزینگی» (杀青, shāqīng): تثبیت در دمای بالا در درام دوار در ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد. روش «دمای بالا – تفت سریع» (高温快炒, gāowēn kuàichǎo) طعم علفی را در مقایسه با فرآوری سنتی در ووک ۳۰٪ کاهش می‌دهد.
4. مالش (揉捻, róuniǎn): تناوب فشار سبک، سنگین و سبک (轻-重-轻, qīng-zhòng-qīng) برای شکل‌دهی و آزادسازی شیره سلولی.
5. شکل‌دهی (做形, zuòxíng): بسته به محصول هدف: پرس تخت برای «نراد نقره‌ای» (银杉, yínshān)، پیچاندن مارپیچی برای «چای رود گوئیجیانگ» (桂江绿茶, Guìjiāng Lǜchá)، شکل‌دهی «زبان گنجشکی» برای مائوجیان (毛尖, máojiān).
6. خشک‌کردن اولیه (毛火烘干, máohuǒ hōnggān): هوای داغ در ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد.
7. خشک‌کردن نهایی (足干, zúgān): کاهش دما به ۸۰ درجه سانتی‌گراد؛ رطوبت نهایی – حداکثر ۶.۵٪.
8. دانه‌بندی (分级, fēnjí): مطابق با استاندارد T/CNGMA018—2025.

6. ویژگی‌های حسی:

• ظاهر برگ خشک: بسته به شکل فرآوری: «نراد نقره‌ای» – شاخه‌های راست، کمی تخت با کرک سفید پنهان در زیر سطح سبز (白毫隐绿, báiháo yǐnlǜ)؛ «شیانگچی یونوو» – «مارپیچ‌های» توپَر، نازک پیچیده، کمی خمیده به رنگ سبز زمردین با درخشش روغنی؛ مائوجیان – «زبان‌های گنجشکی» مینیاتوری (雀舌形, quèshé xíng) با ته‌رنگ سبز طلایی.
• عطر برگ خشک: چندلایه: بنیان شاه‌بلوطی (栗香, lìxiāng) – نت اصلی برای چای درجه یک؛ عطر پاک و بلند (清香, qīngxiāng) – در انواع ممتاز «نراد نقره‌ای»؛ عسل–گل (蜜糖花香, mìtáng huāxiāng) – نشان ویژه «شیانگچی یونوو»؛ در شرایط ویژه ترُوار، نت ارکیده (兰花香, lánhuā xiāng) پدیدار می‌شود.
• عطر دم‌کرده: روشن، بلند و پایدار، با غلبه شاه‌بلوط یا حبوبات شیرین، تکمیل‌شده با پژواک گلی.
• طعم: تازه، سرزنده (鲜爽, xiānshuǎng) – نشان ماده خام زودهنگام بهاره با محتوای بالای اسیدهای آمینه. تنه دم‌کرده نسبتاً غلیظ و روغنی (甘醇, gānchún)، با بازگشت شیرینی آشکار (回甘, huígān). بنیان پلی‌فنلی (≥ ۲۸.۳٪) ساختار کافی و تاب‌آوری در برابر دم‌آوری‌های مکرر را فراهم می‌کند: چای به‌تدریج باز می‌شود، بدون افت ناگهانی طعم.
• رنگ دم‌کرده: سبز لطیف، روشن و شفاف (嫩绿明亮, nènlǜ míngliàng) در انواع ممتاز؛ زرد–سبز – در انواع انبوه.
• تفاله چای (برگ دم‌کشیده): برگ‌های سبز لطیف، یکدست، براق، گوشتی که به‌صورت «دسته‌های کوچک» (肥壮成朵, féizhuàng chéngduǒ) جمع می‌شوند – نشان کیفیت بالای چینش.

7. ترکیب شیمیایی:

• پلی‌فنل‌ها (کاتچین‌ها): ≥ ۲۸.۳٪ – به‌طور قابل توجهی بالاتر از میانگین چای‌های سبز، که ناشی از آفتاب نیمه‌گرمسیری و پهنک برگ بزرگ کولتیوارهای محلی است. فراکسیون‌های اصلی – EGCG، ECG و EGC که فعالیت آنتی‌اکسیدانی بالایی را تضمین می‌کنند.
• اسیدهای آمینه: ≥ ۵.۲٪ در ماده خام زودهنگام بهاره، شامل L-تیانین به‌عنوان فراکسیون غالب. نسبت پلی‌فنل‌ها به اسیدهای آمینه گویای تعادل خوب میان طراوت و ساختار است.
• آلکالوئیدها: کافئین – ۳.۸٪ که در ترکیب با پلی‌فنل‌ها اثر مقوی طولانی‌مدتی را فراهم می‌کند که ۱.۲ برابر طولانی‌تر از چای‌های سبز ججیانگ و جیانگ‌سو ارزیابی می‌شود.
• عصاره آبی: ≥ ۴۵٪ – قابلیت استخراج بالا، گواه غنا و «تنه» دم‌کرده.
• ویتامین‌ها: C (به‌ویژه در ماده خام زودهنگام بهاره)، گروه B، K.
• مواد معدنی: پتاسیم، منگنز، فلوراید، سلنیم (غنی‌سازی ناشی از زمینه خاک).
• روغن‌های اسانسی: مسئول تنوع نیمرخ عطری: نت‌های شاه‌بلوطی، گلی و عسلی در مراحل «کشتن سبزینگی» و خشک‌کردن شکل می‌گیرند.

8. خواص مفید:

• محافظت آنتی‌اکسیدانی: محتوای بالای کاتچین‌ها (≥ ۲۸.۳٪) و سلنیم اثر آنتی‌اکسیدانی برجسته‌ای را فراهم می‌کند که ۲۰٪ بالاتر از چای‌های سبز دشتی ارزیابی می‌شود.
• تقویت قوا و مبارزه با خستگی: ترکیب کافئین (۳.۸٪) و پلی‌فنل‌ها نیروزایی پایدار بدون «افت کافئینی» خاص را به ارمغان می‌آورد.
• حمایت از سوخت‌وساز: کاتچین‌ها جذب گلوکز را کند کرده و به کنترل سطح قند خون کمک می‌کنند؛ عصاره آبی (≥ ۴۵٪) زیست‌دسترسی بالای مواد فعال را تضمین می‌کند.
• تقویت مینای دندان: محتوای فلوراید ۳۰٪ بالاتر از نُرم چای‌های سبز است که مقاومت مینا در برابر اسید را افزایش می‌دهد.
• گوارش: پلی‌فنل‌ها و اسیدهای آمینه عملکرد ترشحی را تحریک می‌کنند؛ چای یک ساعت پس از غذا توصیه می‌شود.
• دستگاه قلب و عروق: مصرف منظم می‌تواند به کاهش کلسترول LDL و حفظ کشسانی دیواره عروق کمک کند.
• عملکردهای شناختی: L-تیانین تمرکز و تعادل عاطفی را بدون ایجاد خواب‌آلودگی بهبود می‌بخشد.

9. دم‌آوری:

• دمای آب: ۸۰–۸۵ درجه سانتی‌گراد برای چای درجه یک–دو؛ ۷۵ درجه سانتی‌گراد برای ممتاز (防烫伤嫩芽، جلوگیری از «سوختن» جوانه‌های لطیف).
• مقدار چای: ۳ گرم برای ۱۵۰ میلی‌لیتر (روش اروپایی، نسبت ۱:۵۰)؛ ۵–۶ گرم برای ۱۰۰–۱۲۰ میلی‌لیتر (روش گونگ‌فو).
• ظرف: لیوان یا جام شیشه‌ای – برای تماشای «رقص چای» (茶舞, chá wǔ)؛ گایوان چینی سفید (盖碗, gàiwǎn) – برای تمرکز عطر.
• فرآیند:
  1. ظرف را با آب جوش گرم کنید، آب را دور بریزید.
  2. چای را درون آن قرار دهید.
  3. از روش «ریزش از بالا» (上投法, shàngtóufǎ) استفاده کنید – ابتدا آب، سپس چای. نیازی به آب‌کشی نیست.
  4. نخستین دم – ۳۰ ثانیه (لیوان) یا ۱۰–۱۵ ثانیه (گایوان).
  5. هر دم بعدی – افزایش ۱۰ ثانیه‌ای.
  6. ۳–۴ دم در لیوان را تحمل می‌کند؛ تا ۵–۶ دم در گایوان.

10. نگهداری:

• بسته‌بندی مات دربسته (کیسه وکیوم فویل‌دار، قوطی فلزی).
• دمای بهینه – ۰–۵ درجه سانتی‌گراد (یخچال). پیش از باز کردن، بسته را به دمای اتاق برسانید.
• پس از باز شدن – ظرف ۳ ماه مصرف شود تا از اکسیداسیون پلی‌فنل‌ها و از دست رفتن عطر جلوگیری شود.
• دشمنان چای: رطوبت، نور، دمای بالا، بوهای خارجی.

11. قیمت و تقلبات:

• رده قیمتی: ممتاز (特级, tèjí) – جوانه‌های کامل یا جوانه با یک برگ، سطح صاف و براق، عطر نخود تازه – بیش از ۶۰۰ یوان برای جین (۵۰۰ گرم). درجه یک (一级, yījí) – جوانه با یک–دو برگ، عطر شاه‌بلوط، ۲۰۰–۴۰۰ یوان برای جین. درجه دو (二级, èrjí) – چای انبوه برای مصرف روزمره.
• عوامل قیمت: زمان برداشت (زودهنگام بهاره گران‌تر است)، ارتفاع رویش، کار دستی، داشتن گواهی ارگانیک.
• چگونه از تقلبات پرهیز کنیم:
  • چای دارای برچسب نشان جغرافیایی «ژائوپینگ چا» (昭平茶) یا برند عمومی «ژائوپینگ لو» (昭平绿) را خریداری کنید.
  • ظاهر را ارزیابی کنید: ممتاز – شاخه‌های تخت یا راست با کرک به‌سختی محسوس، یکدست به رنگ زمردین بدون لکه‌های تیره یا زرد.
  • عطر باید پاک باشد – شاه‌بلوطی، گلی یا حبوباتی – بدون بوی کهنگی و کپک‌زدگی.
  • دم‌کرده – شفاف، روشن، سبز لطیف؛ کدورت نشانه نقص فناوری یا نگهداری است.
  • قیمت به‌طور مشکوکی پایین – هشداری از جایگزینی با ماده خام مناطق دیگر.

12. حقایق جالب:

• ژائوپینگ یکی از نخستین مناطق چای‌خیز سرزمین اصلی چین است که برداشت بهاره را آغاز می‌کند: به‌لطف اقلیم نیمه‌گرمسیری و کولتیوار فوق‌زودرس فویون ۶، برداشت از اواسط فوریه شروع می‌شود، یک ماه کامل زودتر از استان‌های نامدار چای‌خیز ججیانگ و جیانگ‌سو.
• نماد چای‌کاری محلی کوه شیانگچی (象棋山) است که در دامنه‌های آن درختان چای وحشی صدساله حفظ شده‌اند. ضرب‌المثل قدیمی ژائوپینگ می‌گوید: «چای شیانگچی که با آب جوش دم شود، شش–هفت روز خراب نمی‌شود» – اغراقی که بر پایداری استثنایی دم‌کرده تأکید دارد.
• در سال ۱۹۸۸، چای «لو چا شماره ۲» (绿茶2号) تولید کارخانه چای ژائوپینگ، عنوان «یکی از شش چای نامدار گوانگشی» (广西六大名茶) را کسب کرد، مدال طلای «جام لو یو» (陆羽杯) را دریافت نمود و در «قانون چای چین» (《中国茶经》, Zhōngguó Chájīng) ثبت شد.
• در کوه تِنگبائوشان (藤宝山, Téngbǎo Shān) «چای پیچکی» منحصربه‌فرد (藤宝茶, Téngbǎo Chá) می‌روید – برگ‌های نازک شبیه سوزن‌های بامبو که مردم محلی آن را «چای جاودانگان» (仙人茶, Xiānrén Chá) می‌نامند.
• ارزش برند «ژائوپینگ چا» بر اساس ارزیابی سال ۲۰۲۵ از ۴۲ میلیارد یوان فراتر رفت و شهرستان در فهرست «۱۰۰ شهرستان برتر چای چین» طبق گزارش Hurun قرار گرفت.

13. انواع چای سبز ژائوپینگ:

• ژائوپینگ یین شان چا (昭平银杉茶, Zhāopíng Yínshān Chá): «نراد نقره‌ای ژائوپینگ» – شاخه‌های راست، کمی تخت با کرک سفید پنهان در زیر سطح زمردین. دم‌کرده – سبز لطیف و روشن، عطر – پاک، بلند، با نت نخود تازه. دارای نشان جغرافیایی مستقل از وزارت کشاورزی (农业部地理标志产品).
• شیانگچی یونوو (象棋云雾, Xiàngqí Yúnwù): «مه‌گرفتگی کوه شیانگچی» – «مارپیچ‌های» توپَر و نازک به رنگ سبز زمردین با درخشش روغنی. با عطر منحصربه‌فرد عسل–گل (蜜糖花香馥郁, mìtáng huāxiāng fùyù) متمایز می‌شود. به‌عنوان «چای نامدار ویژه گوانگشی» (广西特种名茶) شناخته شده است. ماده خام در ارتفاع حدود ۷۰۰ متر، در محدوده درختان کهنسال چیده می‌شود.
• ژائوپینگ مائو جیان (昭平毛尖, Zhāopíng Máojiān): «زبان‌های گنجشکی» مینیاتوری، دم‌کرده شفاف زرد–سبز، عطر شاه‌بلوط با ته‌رنگ گلی. برنده طلای مسابقه «ژونگچا بِی» (中茶杯).
• گوئیجیانگ لو چا (桂江绿茶, Guìjiāng Lǜchá): «چای سبز رود گوئیجیانگ» – شکل پیچ‌خورده، عطر شاه‌بلوطی آشکار، مناسب برای تولید انبوه. مقاوم در برابر دم‌آوری‌های مکرر.

بر اساس فصل برداشت، این موارد متمایز می‌شوند:

• چای زودرس بهاره (早春茶, zǎochūnchá): برداشت از اواسط فوریه، جوانه‌های منفرد، نهایت طراوت – ماده خام برای انواع ممتاز.
• چای تابستانه–پاییزه (夏秋茶, xiàqiūchá): مه–اکتبر، جوانه با دو برگ، مقوی‌تر و مقاوم‌تر – پایه انواع انبوه.

در نهایت:

ژائوپینگ لو چا نمونه نادری از چای سبز گوانگشی است که می‌تواند با اسامی پرآوازه ججیانگ و آن‌هوئی رقابت کند. «سه سبزی و چهار زیبایی» تنها یک شعار بازاریابی نیست، بلکه توصیفی عینی از چایی است که در دامنه‌های مه‌آلود کوه‌های جنوب چین زاده شده، جایی که آفتاب نیمه‌گرمسیری و باران‌های فراوان برگ را به یک اندازه از اسیدهای آمینه و پلی‌فنل‌ها سرشار می‌کند. یک فنجان ژائوپینگ یین شان که صبح زود دم شود، حس نخستین روز بهار را هدیه می‌دهد – طراوت، پاکی و شیرینی ملایم و بی‌وزنی که بارها و بارها بازمی‌گردد. این چای را به‌ویژه کسانی قدر خواهند دانست که نه فقط چای سبز، بلکه جرعه‌ای از بهار نیمه‌گرمسیری را می‌جویند که یک ماه کامل زودتر از تقویم فرا رسیده است.